Ολική αρθροπλαστική του γόνατος ονομάζουμε την αντικατάσταση των φθαρμένων επιφανειών της άρθρωσης του γόνατος και την διόρθωση της παραμόρφωσης του γόνατος με εμφυτεύματα απολύτως συμβατά με το ανθρώπινο σώμα
Η επιτυχής έκβαση της ολικής αρθροπλαστική γόνατος εξαρτάται από τα ακόλουθα:
Διόρθωση του άξονα: η προεγχειρητική ραιβότητα ή βλαισότητα πρέπει απαραίτητα να διορθωθούν επειδή αν παραμείνουν θα οδηγήσουν σε ταχεία χαλάρωση της άρθρωσης. Για να επιτευχθεί αυτό, η οστεοτομία της κνήμης γίνεται κάθετα στον επιμήκη άξονα της κνήμης ενώ του κάτω πέρατος του μηριαίου σε ορισμένες μοίρες βλαισότητας και έτσι ο εκτατικός άξονας θα διέρχεται από το μεσοσπονδύλιο έπαρμα της κνήμης . Η σταθερότητα και η καλή λειτουργια της άρθρωσης απαιτεί ισόρροπη τάση των πλάγιων συνδέσμων σε όλο το εύρος της κίνησης και αυτό επιτυγχάνεται με τη δημιουργία ισου κενού στην κάμψη FLEXION GAP και στην έκταση EXTENSION GAP και εάν υπάρχει και μετά απ’ αυτό ανισορροπία, τότε αυτό διορθώνεται με αποκόλληση μαλακών μορίων στην πλευρά του γόνατος που υπάρχει μεγαλύτερη τάση (release).
Οι ολικές αρθροπλαστικές ανάλογα με τον τρόπο σύνδεσης μεταξύ του κνημιαίου και του μηριαίου στοιχείου της πρόθεσης διακρίνονται σε τύπου Μεντεσέ ή περιοριστικού τύπου και σε ημι περιοριστικού τύπου ή μη περιοριστικού τύπου που χαρακτηρίζονται και ως επιφάνειας. Οι τελευταίες είναι εκείνες που χρησιμοποιούνται σήμερα και διακρίνονται σε αυτές που διατηρούν τον οπίσθιο χιαστό, σε αυτές που διατέμνεται ο οπισθιος χιαστός αλλά υποκαθίσταται με προεξοχή της κνημιαιας προθεσης και σε αυτές στις οποίες διατέμνεται ο οπίσθιος χιαστός χωρίς να υποκαθίσταται.
Δεν υπάρχουν σαφή πλεονεκτήματα της μίας ή της άλλης προθέσης επιφάνειας. Στερέωση των προθέσεων μπορεί να πραγματοποιηθεί με ή χωρίς τη χρήση τσιμέντου. Φαίνεται ότι η χρήση τσιμέντου υπερτερεί ενώ η χρήση χωρίς τσιμέντο ενδείκνυται σε σχετικά νέα άτομα με άριστο οστικό υπόστρωμα. Το πολυαιθυλένιο που χρησιμοποιείται είναι ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας για την επιβίωση της ολικής αρθροπλαστικής, για την αποφυγή υπερβολικής τριβής που θα οδηγήσει στην ανάπτυξη έντονου διαβρωτικού κοκκιώματος. Πρέπει το πολυαιθυλένιο να φορτίζεται συμμετρικά, να έχει μεγάλη επιφάνεια επαφής με τους μηριαίους κονδύλους, για να δέχεται έτσι μικρές πίεσεις και να έχει πάχος οχτώ ή καλύτερα 10 χιλιοστα το λιγότερο. Το μετεγχειρητικό εύρος κίνησης πρέπει να είναι από μηδέν έως 110 μοίρες. Η κίνηση αρχικά μπορεί να γίνει με το μηχάνημα συνεχούς παθητικής κίνησης CPM και στη συνέχεια να γίνεται με ασκήσεις από φυσιοθεραπευτές.
Οι επιπλοκές: η λοίμωξη που ανέρχεται σε ποσοστό 1%~2% , η θρομβοεμβολή 0,5 – 2% των περιπτώσεων, η νευροαγγειακές βλάβες στο 0,05 %, η απώλεια αίματος και προβλήματα από το δέρμα. Βέβαια τα τελευταία χρόνια με τις MIS (ελαχιστης επεμβατικότητας) τεχνικές όλα αυτά τα παραπάνω προβλήματα έχουν περίπου λυθεί, είναι πιο γρήγορη η κινητοποίηση των ασθενών με λιγότερες βλάβες στα μαλακά μόρια χωρίς ιδιαίτερες επιπλοκές από τα χειρουργεία.
να σε καθοδηγήσει σχετικά με τη πάθηση σου, για να επιλέξεις την καλύτερη δυνατή αντιμετώπισή της.
