Τρυπανισμοί Ισχίου

Τι είναι ο τρυπανισμός του ισχίου;

Ο τρυπανισμός είναι μια τεχνική κατά την οποία ο χειρουργός δημιουργεί μία ή περισσότερες λεπτές διόδους (τρυπανισμούς) μέσα από τον μηριαίο αυχένα προς τη νεκρωμένη περιοχή της μηριαίας κεφαλής. Η επέμβαση εξυπηρετεί δύο βασικούς σκοπούς:

• Αποσυμπίεση: Στην οστεονέκρωση, η πίεση μέσα στο οστό αυξάνεται, γεγονός που προκαλεί πόνο και επιδεινώνει τη διαταραχή της αιμάτωσης. Ο τρυπανισμός «εκτονώνει» αυτή την πίεση, ανακουφίζοντας τον πόνο.
• Διέγερση της αποκατάστασης: Οι δίοδοι που δημιουργούνται λειτουργούν ως «κανάλια» μέσα από τα οποία μπορούν να αναπτυχθούν νέα αγγεία και να ξεκινήσει η διαδικασία επούλωσης του οστού.

Πρόκειται, δηλαδή, για μια επέμβαση που δεν αντικαθιστά την άρθρωση, αλλά επιχειρεί να τη σώσει, δίνοντας στο οστό την ευκαιρία να ανακάμψει.

Πότε ενδείκνυται ο τρυπανισμός;

Ο τρυπανισμός είναι μια τεχνική με συγκεκριμένες ενδείξεις. Ο ιδανικός υποψήφιος είναι ασθενής με οστεονέκρωση της μηριαίας κεφαλής σε πρώιμο στάδιο: δηλαδή πριν καταρρεύσει η σφαιρική επιφάνεια της κεφαλής και πριν αναπτυχθεί αρθρίτιδα.

Η επιλογή αυτή είναι κρίσιμη: μόλις η μηριαία κεφαλή καταρρεύσει, ο τρυπανισμός δεν προσφέρει πλέον όφελος, καθώς η βλάβη έχει γίνει μη αναστρέψιμη, και τότε η ενδεδειγμένη λύση είναι η αρθροπλαστική. Γι’ αυτό, ο τρυπανισμός συνδέεται στενά με την έγκαιρη διάγνωση της οστεονέκρωσης, κάτι που καθιστά τη μαγνητική τομογραφία (που ανιχνεύει τη νόσο πολύ πρώιμα) ιδιαίτερα πολύτιμη.

Ο τρυπανισμός μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να συνδυαστεί με άλλες τεχνικές που ενισχύουν την αποκατάσταση, όπως η τοποθέτηση οστικού μοσχεύματος ή βιολογικών παραγόντων.

Η στενή σχέση με την οστεονέκρωση

Ο τρυπανισμός δεν μπορεί να κατανοηθεί ανεξάρτητα από την οστεονέκρωση της μηριαίας κεφαλής, την πάθηση που καλείται να αντιμετωπίσει. Η οστεονέκρωση χαρακτηρίζεται από τη διακοπή της αιμάτωσης ενός τμήματος της μηριαίας κεφαλής και τη σταδιακή νέκρωση του οστού. Η φυσική πορεία της νόσου, αν αφεθεί χωρίς αντιμετώπιση, οδηγεί συχνά στην κατάρρευση της κεφαλής και σε σοβαρή αρθρίτιδα.

Ο τρυπανισμός παρεμβαίνει ακριβώς σε αυτή την πορεία, στα πρώιμα στάδια: επιχειρεί να διακόψει την εξέλιξη πριν φτάσει στο σημείο της μη αναστρέψιμης κατάρρευσης. Αυτή η στενή σχέση εξηγεί γιατί η επιτυχία του τρυπανισμού εξαρτάται τόσο πολύ από την έγκαιρη διάγνωση της οστεονέκρωσης, και γιατί η μαγνητική τομογραφία, που ανιχνεύει τη νόσο στα πρωιμότερα στάδια, είναι το κλειδί.

Γιατί η σωστή επιλογή ασθενούς είναι καθοριστική

Ο τρυπανισμός είναι μια πολύτιμη τεχνική, αλλά όχι για κάθε ασθενή με οστεονέκρωση. Η επιτυχία του εξαρτάται από την προσεκτική επιλογή: ιδανικά, ο ασθενής πρέπει να βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, με μικρή έως μέτρια έκταση νέκρωσης και χωρίς κατάρρευση της κεφαλής.

Σε ασθενείς με εκτεταμένη νέκρωση ή προχωρημένο στάδιο, ο τρυπανισμός δεν θα προσφέρει διαρκές όφελος, και η ενέργεια πρέπει να κατευθυνθεί προς την αρθροπλαστική. Ο ρόλος του εξειδικευμένου χειρουργού είναι ακριβώς να αναγνωρίσει ποιος ασθενής θα ωφεληθεί πραγματικά από τον τρυπανισμό, ώστε να αξιοποιηθεί η ευκαιρία διάσωσης της άρθρωσης εκεί που πράγματι υπάρχει.

Πώς να προετοιμαστείτε πριν από την επέμβαση

• Φάρμακα: ενημερώστε για όλα όσα λαμβάνετε, ιδίως αντιπηκτικά, αντιαιμοπεταλιακά και κορτιζόνη. Η ιατρική ομάδα θα σας πει ποια θα συνεχίσετε και ποια θα διακόψετε προσωρινά.
• Βακτηρίες: προμηθευτείτε τες εγκαίρως και εξασκηθείτε στη βάδιση χωρίς στήριξη στο πόδι που θα χειρουργηθεί. Θα τις χρειαστείτε για αρκετές εβδομάδες.
• Σπίτι: απομακρύνετε χαλιά και εμπόδια, φροντίστε να έχετε σταθερή καρέκλα με μπράτσα και ό,τι χρησιμοποιείτε καθημερινά σε ύψος που δεν απαιτεί σκύψιμο.
• Εργασία: προγραμματίστε την απουσία σας, ειδικά αν η δουλειά σας απαιτεί ορθοστασία ή οδήγηση.
• Κάπνισμα και αλκοόλ: η διακοπή τους βοηθά την επούλωση του οστού και αφορά άμεσα την αιτία της πάθησης.
• Νηστεία: ακολουθήστε τις οδηγίες που θα σας δοθούν για το τελευταίο γεύμα και τα υγρά.

Προεγχειρητικός έλεγχος και σχεδιασμός των τρυπανισμών ισχίου

Πριν οριστεί ημερομηνία, ο χειρουργός χρειάζεται μια τρισδιάστατη εικόνα της νεκρωτικής περιοχής: πού ακριβώς βρίσκεται μέσα στη μηριαία κεφαλή, πόσο μεγάλη είναι και αν η αρθρική επιφάνεια παραμένει ακέραια. Για τον σκοπό αυτό μελετώνται οι ακτινογραφίες και η μαγνητική τομογραφία, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις ζητείται και αξονική τομογραφία, η οποία δείχνει με μεγαλύτερη λεπτομέρεια μια αρχόμενη καθίζηση.

Με βάση τις εξετάσεις σχεδιάζεται η πορεία των τρυπανισμών, δηλαδή το σημείο εισόδου στο μηριαίο, η κατεύθυνση και το βάθος, ώστε να καλυφθεί ολόκληρη η βλάβη με τις λιγότερες δυνατές διόδους. Αν τα ευρήματα δείξουν ότι η κεφαλή έχει ήδη υποχωρήσει, η επέμβαση δεν προτείνεται και συζητούνται άλλες λύσεις. Περισσότερα για τα στάδια και τη διάγνωση θα βρείτε στη σελίδα για την οστεονέκρωση του ισχίου.

Ο γενικός προεγχειρητικός έλεγχος περιλαμβάνει αιματολογικές εξετάσεις, καρδιολογική εκτίμηση και συνάντηση με τον αναισθησιολόγο.

Πώς πραγματοποιείται η επέμβαση

Ο τρυπανισμός πραγματοποιείται με γενική ή ραχιαία αναισθησία και είναι μια ελάχιστα επεμβατική επέμβαση. Μέσω μιας μικρής τομής στην έξω πλευρά του μηρού και υπό ακτινοσκοπικό έλεγχο (για ακρίβεια), ο χειρουργός εισάγει ένα λεπτό τρυπάνι ή ειδικό εργαλείο, το οποίο κατευθύνει μέσα από τον μηριαίο αυχένα προς τη νεκρωμένη περιοχή της κεφαλής, δημιουργώντας τη δίοδο (ή τις διόδους) αποσυμπίεσης.

Η επέμβαση είναι σύντομη και ο τραυματισμός των ιστών ελάχιστος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο ασθενής χρειάζεται μόνο σύντομη νοσηλεία.

Η ημέρα του χειρουργείου βήμα προς βήμα

1. Εισαγωγή. Προσέρχεστε στην κλινική το πρωί της επέμβασης ή το προηγούμενο απόγευμα, ανάλογα με τον προγραμματισμό.
2. Τοποθέτηση. Ξαπλώνετε ανάσκελα σε ειδικό χειρουργικό τραπέζι, που επιτρέπει στο ακτινοσκοπικό μηχάνημα να απεικονίζει το ισχίο από διαφορετικές γωνίες.
3. Πρόσβαση. Στην έξω επιφάνεια του μηρού γίνεται μία μικρή τομή ή λίγες οπές μεγέθους νυγμού.
4. Οδηγός. Ένα λεπτό σύρμα προωθείται μέσα από τον αυχένα του μηριαίου μέχρι τη νεκρωτική ζώνη. Η θέση του ελέγχεται ακτινοσκοπικά σε δύο επίπεδα πριν από κάθε επόμενη κίνηση.
5. Τρυπανισμός. Πάνω στον οδηγό περνά το τρυπάνι. Ανάλογα με τη βλάβη, ο χειρουργός επιλέγει μία κεντρική δίοδο μεγαλύτερης διαμέτρου ή περισσότερες λεπτές διόδους.
6. Σύγκλειση. Το τραύμα κλείνει με λίγα ράμματα και καλύπτεται με μικρή επίδεση.

Η διάρκεια είναι συνήθως μικρή. Μετά την ανάνηψη επιστρέφετε στο δωμάτιό σας και σηκώνεστε με τη βοήθεια φυσικοθεραπευτή, ο οποίος σας δείχνει πώς να βαδίζετε με βακτηρίες χωρίς να φορτίζετε το σκέλος.

Τρυπανισμοί ισχίου με οστικό μυελό ή μόσχευμα

Οι δίοδοι που ανοίγονται λειτουργούν ως ερέθισμα: υγιή οστικά κύτταρα από τις γύρω περιοχές μετακινούνται προς τη νεκρωτική ζώνη και αντικαθιστούν σταδιακά το νεκρό οστό. Για να ενισχυθεί αυτή η διαδικασία, η αποσυμπίεση μπορεί να συνδυαστεί με βιολογικά υλικά.

Η πιο διαδεδομένη επιλογή είναι ο αυτόλογος οστικός μυελός. Λαμβάνεται από τη λεκάνη του ίδιου του ασθενούς κατά τη διάρκεια της ίδιας επέμβασης, συμπυκνώνεται και εγχέεται μέσα από τη δίοδο στην περιοχή της βλάβης. Εναλλακτικά ή συμπληρωματικά χρησιμοποιούνται οστικά μοσχεύματα ή συνθετικά υποκατάστατα οστού, που γεμίζουν το κανάλι και προσφέρουν μηχανική στήριξη.

Η χρήση τέτοιων υλικών αποφασίζεται εξατομικευμένα, με βάση το μέγεθος και τη θέση της νέκρωσης. Τα δεδομένα για το πόσο βελτιώνουν το αποτέλεσμα συνεχίζουν να μελετώνται, γι’ αυτό ο ιατρός θα σας εξηγήσει τι προτείνει στη δική σας περίπτωση και για ποιο λόγο.

Αναισθησία και έλεγχος του πόνου

Η επιλογή ανάμεσα σε γενική και ραχιαία αναισθησία γίνεται από τον αναισθησιολόγο μαζί με εσάς, αφού ληφθούν υπόψη το ιστορικό σας και τυχόν φάρμακα που επηρεάζουν την πήξη. Επειδή δεν γίνεται διατομή μυών ούτε διάνοιξη της άρθρωσης, ο πόνος μετά την επέμβαση είναι συνήθως περιορισμένος και ελέγχεται με απλά αναλγητικά από το στόμα. Η τοπική έγχυση αναισθητικού στο σημείο της τομής βοηθά τις πρώτες ώρες.

Μετεγχειρητική πορεία και αποκατάσταση

Μετά τον τρυπανισμό, ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της αποκατάστασης είναι η προστατευμένη φόρτιση του σκέλους: ο ασθενής χρησιμοποιεί βοηθήματα βάδισης (πατερίτσες) για ένα διάστημα εβδομάδων, ώστε να προστατευθεί η εξασθενημένη μηριαία κεφαλή και να δοθεί χρόνος στο οστό να ανακάμψει, χωρίς τον κίνδυνο κατάρρευσης υπό το πλήρες βάρος.

Ο ακριβής χρόνος και ο βαθμός επιτρεπόμενης φόρτισης καθορίζονται από τον χειρουργό. Παράλληλα, ακολουθείται πρόγραμμα φυσικοθεραπείας για τη διατήρηση του εύρους κίνησης και της μυϊκής δύναμης. Η πορεία παρακολουθείται με τακτικό απεικονιστικό έλεγχο, ώστε να εκτιμηθεί η ανταπόκριση της νόσου.

Αποκατάσταση μετά τους τρυπανισμούς ισχίου ανά φάση

Το πρόγραμμα προσαρμόζεται στο μέγεθος της βλάβης και στο αν χρησιμοποιήθηκε μόσχευμα. Ενδεικτικά, η πορεία εξελίσσεται ως εξής:

• Πρώτες 4 έως 6 εβδομάδες: βάδιση με δύο βακτηρίες και ελάχιστη φόρτιση του χειρουργημένου σκέλους. Ξεκινούν ήπιες ασκήσεις κινητικότητας του ισχίου και ισομετρικές ασκήσεις για τον τετρακέφαλο και τους γλουτιαίους.
• Επόμενες 3 έως 4 εβδομάδες: σταδιακή μετάβαση σε μερική φόρτιση. Προστίθενται ασκήσεις ενδυνάμωσης, στατικό ποδήλατο χωρίς αντίσταση και, αφού κλείσει το τραύμα, ασκήσεις στο νερό.
• Μετά τους 2 μήνες περίπου: πλήρης φόρτιση και σταδιακή αποδέσμευση από τις βακτηρίες, εφόσον ο κλινικός και ο ακτινολογικός έλεγχος το επιτρέπουν.

Ο πρώτος απεικονιστικός επανέλεγχος γίνεται συνήθως γύρω στις 6 εβδομάδες και επαναλαμβάνεται ανά διαστήματα έως τον έκτο μήνα, ώστε να παρακολουθείται η επούλωση. Η αποκατάσταση είναι πιο μακρά από όσο υποδηλώνει το μέγεθος της τομής, επειδή το οστό χρειάζεται χρόνο για να αναγεννηθεί. Η τήρηση των οδηγιών φόρτισης είναι αυτό που προστατεύει την κεφαλή στο διάστημα αυτό.

Επιστροφή σε εργασία, οδήγηση και άθληση

• Εργασία γραφείου: συνήθως μέσα σε 1 έως 2 εβδομάδες, εφόσον μετακινείστε με ασφάλεια με βακτηρίες.
• Εργασία με ορθοστασία ή χειρωνακτική: μετά την επίτευξη πλήρους φόρτισης, δηλαδή συχνά μετά τον δεύτερο με τρίτο μήνα.
• Οδήγηση: όταν μπορείτε να φρενάρετε απότομα χωρίς πόνο και χωρίς να παραβιάζετε τον περιορισμό φόρτισης. Αυτό εξαρτάται και από το ποιο ισχίο χειρουργήθηκε.
• Κολύμβηση και ποδήλατο: είναι οι πρώτες δραστηριότητες που επιτρέπονται και οι πιο φιλικές προς την άρθρωση.
• Τρέξιμο και αθλήματα με άλματα: η απόφαση λαμβάνεται μετά τον έλεγχο των 6 μηνών, και σε αρκετούς ασθενείς συστήνεται η οριστική αντικατάστασή τους με δραστηριότητες χαμηλής κρούσης.

Αποτελεσματικότητα και προσδοκίες

Η αποτελεσματικότητα του τρυπανισμού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το στάδιο στο οποίο εφαρμόζεται και από την έκταση της νέκρωσης. Στα πρώιμα στάδια και σε μικρότερες βλάβες, τα αποτελέσματα είναι καλύτερα, με σημαντικό ποσοστό ασθενών να ανακουφίζονται από τον πόνο και να αποφεύγουν ή να καθυστερούν σημαντικά την ανάγκη για αρθροπλαστική.

Είναι, ωστόσο, σημαντικό οι προσδοκίες να είναι ρεαλιστικές: ο τρυπανισμός δεν εγγυάται πάντα την πλήρη αποκατάσταση, και σε ορισμένες περιπτώσεις η νόσος μπορεί να εξελιχθεί παρά την επέμβαση, καθιστώντας τελικά αναγκαία την αρθροπλαστική. Παρότι, όμως, δεν είναι πανάκεια, ο τρυπανισμός προσφέρει μια πολύτιμη ευκαιρία διάσωσης της φυσικής άρθρωσης, ιδίως στους νεότερους ασθενείς, και γι’ αυτόν τον λόγο η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή επιλογή του ασθενούς είναι τόσο σημαντικές.

Πότε να επικοινωνήσετε άμεσα με τον ιατρό

Επικοινωνήστε χωρίς καθυστέρηση αν παρατηρήσετε πυρετό, ερυθρότητα ή εκροή υγρού από το τραύμα, πρήξιμο και πόνο στη γάμπα, δύσπνοια ή πόνο στο στήθος, καθώς και αιφνίδιο, έντονο πόνο στον μηρό ή αδυναμία στήριξης μετά από στραβοπάτημα ή πτώση.

Πιθανές επιπλοκές των τρυπανισμών ισχίου και πώς προλαμβάνονται

Πρόκειται για επέμβαση με χαμηλό συνολικά κίνδυνο, όχι όμως μηδενικό. Οι επιπλοκές που συζητούνται πριν από το χειρουργείο είναι:

• Λοίμωξη του τραύματος. Είναι σπάνια λόγω της μικρής τομής. Προλαμβάνεται με προφυλακτική αντιβίωση και σωστή φροντίδα του τραύματος.
• Θρόμβωση. Επειδή για εβδομάδες δεν φορτίζετε πλήρως το σκέλος, χορηγείται αντιπηκτική προφύλαξη για όσο διάστημα ορίσει ο ιατρός.
• Κάταγμα του μηριαίου. Οι δίοδοι εξασθενούν προσωρινά το οστό στο σημείο εισόδου και στον αυχένα. Ο κίνδυνος περιορίζεται όταν χρησιμοποιείται ο μικρότερος αναγκαίος αριθμός διόδων, όταν το σημείο εισόδου δεν τοποθετείται χαμηλά στο μηριαίο και, κυρίως, όταν τηρείται η προστατευμένη φόρτιση. Μια πτώση στο διάστημα αυτό μπορεί να προκαλέσει κάταγμα του ισχίου.
• Διάτρηση της αρθρικής επιφάνειας. Αποφεύγεται με συνεχή ακτινοσκοπικό έλεγχο του βάθους.
• Εξέλιξη της νόσου παρά την επέμβαση, που αποτελεί περισσότερο περιορισμό της μεθόδου παρά επιπλοκή.

Κόστος αντιμετώπισης

Το κόστος του τρυπανισμού εξαρτάται από την τεχνική, την ενδεχόμενη χρήση μοσχευμάτων ή βιολογικών παραγόντων, την κλινική και τη διάρκεια νοσηλείας, καθώς και την ασφαλιστική κάλυψη. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα ιδιωτικά ασφαλιστήρια συμβόλαια και οι ασφαλιστικοί φορείς καλύπτουν σημαντικό μέρος της δαπάνης.

Η ακριβής ενημέρωση γίνεται εξατομικευμένα, μετά την κλινική εκτίμηση. Το ιατρείο είναι στη διάθεσή σας για κάθε σχετική πληροφορία.

Περισσότερα για τους παράγοντες που καθορίζουν το κόστος και για την κάλυψη από ασφαλιστικούς φορείς: Κόστος επεμβάσεων.

Πλεονεκτήματα της ελάχιστα επεμβατικής προσέγγισης

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του τρυπανισμού είναι η ελάχιστα επεμβατική του φύση. Σε αντίθεση με μια ανοιχτή επέμβαση, ο τρυπανισμός πραγματοποιείται μέσα από μια μικρή τομή, με ελάχιστο τραυματισμό των ιστών. Αυτό μεταφράζεται σε σειρά πλεονεκτημάτων για τον ασθενή:

• Μικρός μετεγχειρητικός πόνος
• Σύντομη νοσηλεία
• Ταχεία επούλωση του τραύματος
• Χαμηλό ποσοστό επιπλοκών

Το γεγονός ότι πρόκειται για μια «ήπια» επέμβαση, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα διάσωσης της φυσικής άρθρωσης, καθιστά τον τρυπανισμό μια ελκυστική επιλογή για τους κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς, ιδίως τους νεότερους, για τους οποίους η αναβολή μιας αρθροπλαστικής έχει ιδιαίτερη αξία.

Ο τρυπανισμός στο πλαίσιο της συνολικής αντιμετώπισης

Ο τρυπανισμός δεν είναι μια μεμονωμένη πράξη, αλλά μέρος μιας συνολικής στρατηγικής αντιμετώπισης της οστεονέκρωσης. Παράλληλα με την επέμβαση, δίνεται έμφαση στην αντιμετώπιση των υποκείμενων παραγόντων κινδύνου, όπου αυτοί υπάρχουν, καθώς και στην προστατευμένη φόρτιση και την παρακολούθηση.

Σε ασθενείς με αμφοτερόπλευρη οστεονέκρωση, η στρατηγική εξατομικεύεται για κάθε ισχίο ξεχωριστά, ανάλογα με το στάδιο του καθενός. Αυτή η ολοκληρωμένη προσέγγιση, που συνδυάζει την τοπική επέμβαση με τη διαχείριση των αιτίων και τη στενή παρακολούθηση, είναι που μεγιστοποιεί τις πιθανότητες διάσωσης της φυσικής άρθρωσης.

Αν οι τρυπανισμοί ισχίου δεν αποδώσουν: το επόμενο βήμα

Αν στους επανελέγχους διαπιστωθεί ότι η κεφαλή υποχωρεί ή ο πόνος επιστρέφει, η λύση που αποκαθιστά τη λειτουργία είναι η ολική αρθροπλαστική του ισχίου. Οι δίοδοι που έχουν προηγηθεί δεν εμποδίζουν τεχνικά την τοποθέτηση της πρόθεσης.

Ο Δρ. Ιωάννης Τσαρούχας πραγματοποιεί την επέμβαση αυτή με τη πρόσθια μέθοδο ASI, χωρίς διατομή μυών, γεγονός που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους νεότερους ασθενείς. Μια συνολική εικόνα των επιλογών θα βρείτε στο άρθρο για το πότε χρειάζεται επέμβαση στο ισχίο. Αν έχετε αμφιβολίες για το αν είστε κατάλληλος υποψήφιος για αποσυμπίεση ή για αντικατάσταση της άρθρωσης, μια δεύτερη ιατρική γνώμη με τις εξετάσεις σας βοηθά να αποφασίσετε με σιγουριά. Για τα οικονομικά της νοσηλείας, δείτε τη σελίδα για το κόστος των επεμβάσεων.

Συχνές ερωτήσεις

Τι είναι ο τρυπανισμός του ισχίου;

Είναι μια ελάχιστα επεμβατική τεχνική διατήρησης της άρθρωσης, κατά την οποία δημιουργούνται δίοδοι μέσα στη νεκρωμένη περιοχή της μηριαίας κεφαλής, ώστε να αποσυμπιεστεί, να ανακουφιστεί ο πόνος και να διεγερθεί η αποκατάσταση της αιμάτωσης.

Πότε ενδείκνυται;

Κυρίως στα πρώιμα στάδια της οστεονέκρωσης της μηριαίας κεφαλής, πριν καταρρεύσει η κεφαλή και πριν αναπτυχθεί αρθρίτιδα. Η έγκαιρη διάγνωση είναι εδώ καθοριστική.

Θα αποφύγω την αρθροπλαστική με τον τρυπανισμό;

Στα κατάλληλα επιλεγμένα, πρώιμα περιστατικά, ο τρυπανισμός μπορεί να αποτρέψει ή να καθυστερήσει σημαντικά την ανάγκη για αρθροπλαστική. Δεν το εγγυάται, ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, καθώς η νόσος μπορεί ενίοτε να εξελιχθεί παρά την επέμβαση.

Πόσο διαρκεί η αποκατάσταση;

Το βασικό στοιχείο είναι η προστατευμένη φόρτιση με πατερίτσες για ένα διάστημα εβδομάδων, ώστε να προστατευθεί η κεφαλή. Η πορεία παρακολουθείται με τακτικό απεικονιστικό έλεγχο.

Είναι επώδυνη επέμβαση;

Πρόκειται για ελάχιστα επεμβατική επέμβαση με μικρή τομή και ελάχιστο τραυματισμό ιστών. Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι κατά κανόνα ήπιος και ελέγχεται με αναλγητικά.

Καλύπτεται το κόστος από την ασφάλεια;

Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα ιδιωτικά ασφαλιστήρια συμβόλαια και οι ασφαλιστικοί φορείς καλύπτουν μέρος ή το σύνολο της δαπάνης. Το ιατρείο μπορεί να σας ενημερώσει αναλυτικά.

Μπορεί να χρειαστεί αργότερα αρθροπλαστική παρά τον τρυπανισμό;

Ναι. Ο τρυπανισμός δεν εγγυάται πάντα την αναστροφή της νόσου. Σε ορισμένες περιπτώσεις η οστεονέκρωση εξελίσσεται παρά την επέμβαση, οπότε τελικά χρειάζεται αρθροπλαστική. Ακόμα και τότε, ωστόσο, ο τρυπανισμός μπορεί να έχει «κερδίσει» πολύτιμο χρόνο.

Πόσες ημέρες νοσηλείας χρειάζονται οι τρυπανισμοί ισχίου;

Η νοσηλεία είναι σύντομη. Στις περισσότερες περιπτώσεις αρκεί μία διανυκτέρευση, ώστε να ελεγχθεί ο πόνος, να γίνει η πρώτη κινητοποίηση και να εκπαιδευτείτε από τον φυσικοθεραπευτή στη βάδιση με βακτηρίες χωρίς φόρτιση. Η ακριβής διάρκεια εξαρτάται από τη γενική σας υγεία και από το αν χειρουργήθηκε το ένα ή και τα δύο ισχία.

Πότε μπορώ να οδηγήσω μετά από τρυπανισμό ισχίου;

Η οδήγηση επιτρέπεται όταν μπορείτε να χειριστείτε τα πεντάλ και να φρενάρετε απότομα χωρίς πόνο και χωρίς να φορτίζετε το σκέλος περισσότερο από όσο σας έχει επιτραπεί. Για το δεξί ισχίο αυτό σημαίνει συνήθως αναμονή μέχρι την προχωρημένη μερική ή την πλήρη φόρτιση. Ζητήστε ρητή έγκριση από τον χειρουργό στον επανέλεγχο.

Γίνονται τρυπανισμοί και στα δύο ισχία ταυτόχρονα;

Όταν η νέκρωση αφορά και τα δύο ισχία σε πρώιμο στάδιο, η επέμβαση μπορεί να γίνει είτε στην ίδια αναισθησία είτε σε δύο χρόνους. Η ταυτόχρονη αντιμετώπιση γλιτώνει μια δεύτερη νοσηλεία, αλλά δυσκολεύει την κινητοποίηση, επειδή και τα δύο σκέλη χρειάζονται προστασία. Η απόφαση λαμβάνεται ξεχωριστά για κάθε ασθενή, με βάση το στάδιο κάθε πλευράς.

Υπάρχει όριο ηλικίας για τους τρυπανισμούς ισχίου;

Δεν υπάρχει αυστηρό ηλικιακό όριο. Η μέθοδος έχει μεγαλύτερο νόημα σε νεότερους και δραστήριους ασθενείς, για τους οποίους η διατήρηση της φυσικής άρθρωσης έχει μεγάλη αξία. Σε μεγαλύτερες ηλικίες, ή όταν η βλάβη είναι εκτεταμένη, η αντικατάσταση της άρθρωσης προσφέρει συχνά πιο προβλέψιμο αποτέλεσμα με μία μόνο επέμβαση. Καθοριστικό κριτήριο παραμένει το στάδιο της νόσου.