Οστεοαρθρίτιδα Ισχίου

Ορισμός

Η άρθρωση του ισχίου είναι μια από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες αρθρώσεις στο ανθρώπινο σώμα καθώς συνδέει τον κορμό με το κάτω άκρο. Αποτελείται από την κοτύλη (την αρθρική επιφάνεια στη λεκάνη), την κεφαλή του μηριαίου οστού και τα μαλακά μόρια που την περιβάλλουν (αρθρικός υμένας, αρθρικός θύλακας, σύνδεσμοι). Οι αρθρούμενες επιφάνειες της κοτύλης και της μηριαίας κεφαλής επενδύονται από αρθρικό χόνδρο, έναν ιδιαίτερο ιστό, λείο και ανθεκτικό, ο οποίος εξασφαλίζει την ομαλή και με ελάχιστες τριβές κίνηση.

Η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου είναι μια χρόνια, εκφυλιστική πάθηση της άρθρωσης, στην οποία παρατηρείται προοδευτική φθορά και απώλεια του αρθρικού χόνδρου που καλύπτει τη μηριαία κεφαλή και την κοτύλη. Ο χόνδρος αυτός είναι ένας λείος, ανθεκτικός ιστός που επιτρέπει την ομαλή, ανώδυνη κίνηση της άρθρωσης και απορροφά τους κραδασμούς.

Καθώς ο χόνδρος φθείρεται, τα οστά αρχίζουν σταδιακά να τρίβονται μεταξύ τους, γεγονός που προκαλεί πόνο, φλεγμονή, δυσκαμψία και προοδευτικό περιορισμό της κίνησης. Παράλληλα, αναπτύσσονται οστεόφυτα (νέο οστό στις παρυφές της άρθρωσης) και επέρχεται ρίκνωση του αρθρικού θυλάκου, που περιορίζει ακόμη περισσότερο την κινητικότητα.

Πώς εξελίσσεται η οστεοαρθρίτιδα ισχίου μέσα στην άρθρωση

Το ισχίο είναι μια σφαιροειδής άρθρωση: η μηριαία κεφαλή περιστρέφεται μέσα στην κοτύλη της λεκάνης και δέχεται σε κάθε βήμα φορτία πολλαπλάσια του σωματικού βάρους. Ο αρθρικός χόνδρος δεν έχει δικά του αγγεία ούτε νεύρα. Τρέφεται από το αρθρικό υγρό και γι’ αυτό έχει πολύ μικρή ικανότητα επούλωσης όταν τραυματιστεί ή λεπτύνει.

Η φθορά δεν αφορά μόνο τον χόνδρο. Καθώς η επιφάνεια γίνεται ανώμαλη, ο αρθρικός υμένας ερεθίζεται και παράγει περισσότερο υγρό, το οστό κάτω από τον χόνδρο σκληραίνει, ο θύλακος παχύνεται και οι γύρω μύες αδυνατίζουν επειδή το σκέλος χρησιμοποιείται λιγότερο. Αυτός ο συνδυασμός εξηγεί γιατί η οστεοαρθρίτιδα ισχίου δεν προκαλεί μόνο πόνο αλλά και προοδευτική απώλεια κίνησης. Όταν κυριαρχεί η φλεγμονή του υμένα, η εικόνα θυμίζει την υμενίτιδα του ισχίου, η οποία όμως έχει και άλλες αιτίες.

Αίτια και παράγοντες κινδύνου

Στην ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου συμμετέχουν πολλοί παράγοντες, που συχνά δρουν συνδυαστικά:

• Ηλικία: Με την πάροδο των ετών, ο χόνδρος φθείρεται φυσιολογικά.
• Γενετική προδιάθεση: Το οικογενειακό ιστορικό παίζει σημαντικό ρόλο.
• Αυξημένο σωματικό βάρος: Επιβαρύνει χρόνια την άρθρωση.
• Προϋπάρχουσες παθήσεις του ισχίου: Η δυσπλασία, η μηροκοτυλιαία πρόσκρουση, η οστεονέκρωση ή παλαιά κατάγματα οδηγούν σε δευτεροπαθή αρθρίτιδα.
• Προηγούμενοι τραυματισμοί της περιοχής.
• Φλεγμονώδη νοσήματα, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
• Βαριά καταπόνηση, επαγγελματική ή αθλητική.

Κλινική εικόνα και συμπτώματα

Τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου εγκαθίστανται σταδιακά και επιδεινώνονται με τον χρόνο:

• Πόνος, που εντοπίζεται χαρακτηριστικά στη βουβωνική χώρα και μπορεί να αντανακλά προς τον μηρό ή το γόνατο. Επιδεινώνεται με τη φόρτιση και τη δραστηριότητα.
• Δυσκαμψία, ιδίως το πρωί ή μετά από περίοδο ακινησίας.
• Περιορισμός του εύρους κίνησης: δυσκολία σε κινήσεις όπως το να φορέσει κανείς κάλτσες ή παπούτσια, ή να μπει στο αυτοκίνητο.
• Χωλότητα κατά τη βάδιση.
• Αίσθημα κριγμού στην άρθρωση.

Σε προχωρημένα στάδια, ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται ακόμα και σε ηρεμία ή τη νύχτα, διαταράσσοντας τον ύπνο.

Στάδια της οστεοαρθρίτιδας

Η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου εξελίσσεται προοδευτικά. Στα αρχικά στάδια, η φθορά του χόνδρου είναι ήπια και τα συμπτώματα διαλείποντα, εμφανιζόμενα κυρίως μετά από έντονη δραστηριότητα. Στα ενδιάμεσα στάδια, ο πόνος γίνεται πιο συχνός και σταθερός, η δυσκαμψία εντονότερη και ο περιορισμός της κίνησης εμφανής στην καθημερινότητα. Στα τελικά στάδια, ο χόνδρος έχει καταστραφεί σχεδόν πλήρως (κατάσταση «οστό με οστό»), ο πόνος είναι διαρκής και η λειτουργικότητα σοβαρά περιορισμένη.

Το στάδιο της νόσου καθορίζει σε μεγάλο βαθμό και τη θεραπευτική προσέγγιση.

Διαγνωστικές μέθοδοι

Η διάγνωση της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου βασίζεται στο ιστορικό, την κλινική εξέταση και τον απεικονιστικό έλεγχο. Ο Ορθοπαιδικός αξιολογεί τον χαρακτήρα και την εντόπιση του πόνου, καθώς και το εύρος κίνησης της άρθρωσης.

Οι ακτινογραφίες είναι το βασικό διαγνωστικό εργαλείο: αναδεικνύουν τη στένωση του μεσάρθριου διαστήματος (ένδειξη φθοράς του χόνδρου), τα οστεόφυτα και τις υπόλοιπες αρθριτικές αλλοιώσεις. Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιείται σε επιλεγμένες περιπτώσεις, ιδίως για την ανάδειξη πρώιμων βλαβών ή για τη διερεύνηση συνοδών παθήσεων, όπως η οστεονέκρωση.

Τι δείχνει η ακτινογραφία

Η απλή ακτινογραφία λεκάνης και ισχίων παραμένει η βασική εξέταση και στις περισσότερες περιπτώσεις αρκεί για τη διάγνωση. Εκτός από τη στένωση του μεσάρθριου διαστήματος και τα οστεόφυτα, ο ιατρός αναζητά σκλήρυνση του οστού κάτω από τον χόνδρο, μικρές οστικές κύστεις και αλλαγή στο σχήμα της μηριαίας κεφαλής. Η λήψη και των δύο ισχίων στην ίδια εικόνα επιτρέπει τη σύγκριση με την υγιή πλευρά.

Η εικόνα της ακτινογραφίας δεν συμβαδίζει πάντα με τα συμπτώματα. Υπάρχουν ασθενείς με έντονα ευρήματα και ήπιες ενοχλήσεις και το αντίστροφο. Γι’ αυτό η απόφαση για τη θεραπεία στηρίζεται πρώτα στο πώς ζείτε και όχι μόνο στην εικόνα.

Πώς γίνεται η κλινική εξέταση για οστεοαρθρίτιδα ισχίου

Η εξέταση ξεκινά από το ιστορικό: πότε άρχισε η ενόχληση, πόση απόσταση περπατάτε χωρίς διακοπή, αν ξυπνάτε τη νύχτα, ποιες κινήσεις έχετε πάψει να κάνετε. Στη συνέχεια ο ιατρός παρατηρεί τη βάδιση και τη στάση της λεκάνης και εξετάζει το ισχίο σε ύπτια θέση.

• Στροφές με το ισχίο σε κάμψη: ο πόνος όταν ο μηρός λυγίζει προς την κοιλιά και στρέφεται προς τα μέσα είναι το πιο συχνό εύρημα. Η έσω στροφή είναι συνήθως η πρώτη κίνηση που περιορίζεται.
• Εύρος κίνησης: συγκρίνεται με το άλλο ισχίο και καταγράφεται τυχόν σύγκαμψη, δηλαδή αδυναμία του σκέλους να εκταθεί πλήρως.
• Μήκος σκελών: σε προχωρημένη φθορά το πάσχον σκέλος μπορεί να φαίνεται κοντύτερο, κάτι που επιβαρύνει και τη μέση.
• Μυϊκή ισχύς: ελέγχονται κυρίως οι απαγωγοί, που σταθεροποιούν τη λεκάνη όταν στέκεστε στο ένα πόδι.

Εξετάζονται επίσης η οσφυϊκή μοίρα και το γόνατο, επειδή ο πόνος του ισχίου συχνά γίνεται αντιληπτός σε άλλο σημείο.

Παθήσεις που μοιάζουν με οστεοαρθρίτιδα ισχίου

Δεν οφείλεται κάθε ενόχληση στην περιοχή σε φθορά της άρθρωσης. Πριν τεθεί η διάγνωση, ο ιατρός αποκλείει καταστάσεις με παρόμοια εικόνα:

• Προβλήματα της οσφυϊκής μοίρας. Ο οδηγός για το αν πρόκειται για πόνο από το ισχίο ή από τη μέση εξηγεί πώς ξεχωρίζουν.
• Πόνος στην έξω πλευρά του γοφού, που επιδεινώνεται όταν ξαπλώνετε στο πλάι και ταιριάζει περισσότερο με τροχαντηρίτιδα.
• Οστεονέκρωση της μηριαίας κεφαλής, με πόνο που εμφανίζεται συχνά πιο απότομα και σε νεότερη ηλικία.
• Ρήξη του επιχείλιου χόνδρου, με αίσθημα εμπλοκής ή «κλικ» σε δραστήρια άτομα.
• Βουβωνοκήλη και τενοντοπάθειες των προσαγωγών, που δίνουν επίσης πόνο στη βουβωνική χώρα.

Θεραπεία

Η αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου είναι κλιμακωτή και εξατομικεύεται με βάση το στάδιο, την ένταση των συμπτωμάτων, την ηλικία και τις ανάγκες του ασθενούς.

Πρώιμο / συντηρητικό στάδιο

Στα αρχικά στάδια, η αντιμετώπιση είναι συντηρητική και περιλαμβάνει:

• Τροποποίηση δραστηριοτήτων και αποφυγή όσων επιδεινώνουν τον πόνο.
• Απώλεια σωματικού βάρους, όπου χρειάζεται.
• Φυσικοθεραπεία για την ενδυνάμωση των μυών που σταθεροποιούν το ισχίο και τη διατήρηση του εύρους κίνησης.
• Φαρμακευτική αγωγή (αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη) για τον έλεγχο του πόνου.
• Βοηθήματα βάδισης (π.χ. μπαστούνι) σε επιλεγμένες περιπτώσεις.

Τελικό / χειρουργικό στάδιο

Όταν η αρθρίτιδα είναι προχωρημένη και τα συμπτώματα δεν ανταποκρίνονται στη συντηρητική αγωγή, η ενδεδειγμένη λύση είναι η ολική αρθροπλαστική ισχίου. Ο Δρ. Τσαρούχας εφαρμόζει τη σύγχρονη, ελάχιστα επεμβατική μέθοδο ASI (Anterior Supine Intermuscular), η οποία, περνώντας ανάμεσα στους μύες χωρίς να τους κόβει, προσφέρει ταχύτερη ανάρρωση, λιγότερο πόνο και μικρότερο κίνδυνο εξαρθρήματος. Η αρθροπλαστική αποτελεί μια από τις πιο επιτυχημένες επεμβάσεις, προσφέροντας ουσιαστική και διαρκή ανακούφιση.

Συντηρητική αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας ισχίου στην πράξη

Η συντηρητική αγωγή δεν ξαναχτίζει τον χόνδρο. Ο στόχος της είναι λιγότερος πόνος, καλύτερη κίνηση και περισσότερος χρόνος με λειτουργικό ισχίο. Αποδίδει όταν εφαρμόζεται συνδυαστικά και με συνέπεια για αρκετές εβδομάδες.

• Άσκηση χαμηλής φόρτισης: κολύμβηση, στατικό ποδήλατο και περπάτημα σε επίπεδο έδαφος διατηρούν την κινητικότητα χωρίς να επιβαρύνουν την άρθρωση. Αποφεύγονται προσωρινά οι πολλές σκάλες, το τρέξιμο και τα βαθιά καθίσματα.
• Φάρμακα: απλά αναλγητικά και, για περιορισμένα διαστήματα, αντιφλεγμονώδη. Η επιλογή και η διάρκεια ορίζονται από τον ιατρό, ιδίως αν υπάρχουν προβλήματα από το στομάχι, τα νεφρά ή την καρδιά.
• Βοήθημα βάδισης: ένα μπαστούνι στο χέρι της αντίθετης πλευράς από το πάσχον ισχίο μειώνει αισθητά το φορτίο στην άρθρωση.
• Ενδαρθρικές εγχύσεις: η έγχυση κορτικοστεροειδούς μπορεί να ηρεμήσει μια έντονη φλεγμονώδη έξαρση για κάποιο διάστημα. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις πρώιμης φθοράς συζητούνται και βιολογικοί παράγοντες, όπως το πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (PRP). Η ανταπόκριση διαφέρει από ασθενή σε ασθενή και δεν αλλάζει την πορεία μιας προχωρημένης φθοράς.
• Καθημερινές προσαρμογές: ψηλότερο κάθισμα, υποδήματα με μαλακή σόλα, διαλείμματα στην ορθοστασία. Αν μετακινείστε συχνά, θα βρείτε πρακτικές συμβουλές στο άρθρο για τα ταξίδια με οστεοαρθρίτιδα.

Η πορεία επανεκτιμάται ανά τακτά διαστήματα, κλινικά και με νέα ακτινογραφία όταν αλλάζουν τα συμπτώματα.

Πότε η οστεοαρθρίτιδα ισχίου χρειάζεται χειρουργείο

Δεν υπάρχει ηλικία ή ακτινολογικό στάδιο που να επιβάλλει από μόνο του την επέμβαση. Η απόφαση ωριμάζει όταν συντρέχουν τα παρακάτω:

• ο πόνος επιμένει παρά τη σωστά εφαρμοσμένη συντηρητική αγωγή για εύλογο διάστημα
• ξυπνάτε τη νύχτα ή πονάτε και σε ηρεμία
• η απόσταση που περπατάτε μικραίνει και χρειάζεστε αναλγητικά σχεδόν καθημερινά
• δυσκολεύεστε σε βασικές κινήσεις, όπως να δέσετε τα παπούτσια ή να κόψετε τα νύχια των ποδιών
• η ακτινογραφία επιβεβαιώνει προχωρημένη φθορά που εξηγεί τα συμπτώματα

Η μεγάλη αναβολή έχει και αυτή κόστος: οι μύες ατροφούν, η σύγκαμψη εγκαθίσταται και επιβαρύνονται η μέση και το άλλο σκέλος. Η επέμβαση που προτείνεται σε αυτό το στάδιο είναι η ολική αρθροπλαστική του ισχίου, την οποία ο Δρ. Τσαρούχας πραγματοποιεί με τη μέθοδο ASI. Αν σας έχει ήδη προταθεί χειρουργείο και διστάζετε, μια δεύτερη γνώμη πριν το χειρουργείο σάς βοηθά να αποφασίσετε με περισσότερη σιγουριά.

Πριν και μετά την αντιμετώπιση

Πριν την αντιμετώπιση, ο ασθενής με προχωρημένη οστεοαρθρίτιδα ζει με χρόνιο πόνο στη βουβωνική χώρα, δυσκαμψία και σοβαρό περιορισμό της κίνησης, με την καθημερινότητα να καθορίζεται από τα όρια που θέτει η άρθρωση. Μετά την αρθροπλαστική με τη μέθοδο ASI και την ολοκλήρωση της αποκατάστασης, οι περισσότεροι ασθενείς ανακτούν την ανώδυνη κίνηση και επιστρέφουν σε δραστηριότητες που είχαν εγκαταλείψει.

Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας

Η φυσικοθεραπεία αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της συντηρητικής αντιμετώπισης της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου, αλλά και της αποκατάστασης μετά την αρθροπλαστική. Ένα καλά σχεδιασμένο πρόγραμμα εστιάζει στην ενδυνάμωση των μυών που σταθεροποιούν και αποφορτίζουν το ισχίο, ιδίως των απαγωγών και των γλουτών, στη διατήρηση και βελτίωση του εύρους κίνησης, και στη διόρθωση της βάδισης.

Η τακτική, καθοδηγούμενη άσκηση όχι μόνο ανακουφίζει από τα συμπτώματα, αλλά μπορεί να καθυστερήσει την εξέλιξη της νόσου και να μεταθέσει χρονικά την ανάγκη για χειρουργική επέμβαση. Είναι σημαντικό οι ασκήσεις να είναι εξατομικευμένες και να εκτελούνται σωστά, γι’ αυτό η συνεργασία με εξειδικευμένο φυσικοθεραπευτή, υπό την καθοδήγηση του Ορθοπαιδικού, έχει ουσιαστική αξία.

Πώς επηρεάζει την καθημερινότητα

Η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου, σε προχωρημένα στάδια, επηρεάζει βαθιά την ποιότητα ζωής και την αυτονομία. Δραστηριότητες που θεωρούνται δεδομένες γίνονται σταδιακά δύσκολες: το περπάτημα σε αποστάσεις, το ανέβασμα της σκάλας, το να φορέσει κανείς κάλτσες και παπούτσια, το να μπει στο αυτοκίνητο, ακόμα και ο ύπνος όταν ο πόνος εμφανίζεται τη νύχτα.

Αυτός ο προοδευτικός περιορισμός, περισσότερο και από τον ίδιο τον πόνο, είναι που ωθεί τους περισσότερους ασθενείς να αναζητήσουν οριστική λύση. Η αρθροπλαστική με τη μέθοδο ASI, ακριβώς επειδή επιτρέπει ταχεία επιστροφή στην κινητικότητα, έχει αλλάξει σημαντικά την εμπειρία αυτών των ασθενών, επιτρέποντάς τους να ανακτήσουν την αυτονομία τους γρήγορα.

Πρόληψη

Αν και η οστεοαρθρίτιδα δεν μπορεί πάντα να αποτραπεί, ορισμένα μέτρα μειώνουν τον κίνδυνο ή επιβραδύνουν την εξέλιξή της: η διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους, η τακτική άσκηση χαμηλής κρούσης, η ενδυνάμωση των μυών του ισχίου, η αποφυγή υπερβολικής καταπόνησης και η έγκαιρη αντιμετώπιση προϋπαρχουσών παθήσεων (όπως η δυσπλασία).

Μύθοι και αλήθειες για την οστεοαρθρίτιδα ισχίου

• «Είναι πάθηση μόνο των ηλικιωμένων». Εμφανίζεται συχνότερα μετά τα 50, όμως όταν υπάρχει υποκείμενη αιτία μπορεί να ξεκινήσει πολύ νωρίτερα.
• «Αφού πονάω, πρέπει να ξεκουράζομαι». Η ακινησία αδυνατίζει τους μύες και αυξάνει τη δυσκαμψία. Χρειάζεται η σωστή μορφή κίνησης, όχι η διακοπή της.
• «Τα συμπληρώματα ξαναφτιάχνουν τον χόνδρο». Δεν υπάρχει σκεύασμα που να αναγεννά τον χαμένο χόνδρο. Ορισμένοι ασθενείς αναφέρουν ανακούφιση, η φθορά όμως δεν αναστρέφεται.
• «Ο πόνος στο γόνατο σημαίνει πρόβλημα στο γόνατο». Το πάσχον ισχίο συχνά δίνει πόνο στο γόνατο, γι’ αυτό εξετάζονται πάντα και οι δύο αρθρώσεις.
• «Όσο αντέχω, καλύτερα να περιμένω». Η αναμονή έχει νόημα όσο ζείτε καλά. Όταν η καθημερινότητα στενεύει, η καθυστέρηση δυσκολεύει την ανάρρωση.

Δευτεροπαθής αρθρίτιδα: όταν υπάρχει υποκείμενη αιτία

Ένα σημαντικό ποσοστό των περιπτώσεων οστεοαρθρίτιδας του ισχίου, ιδίως σε νεότερους ασθενείς, είναι «δευτεροπαθές», δηλαδή οφείλεται σε μια υποκείμενη πάθηση που διατάραξε τη φυσιολογική μηχανική της άρθρωσης. Οι συχνότερες τέτοιες αιτίες είναι η δυσπλασία του ισχίου, η μηροκοτυλιαία πρόσκρουση, η οστεονέκρωση της μηριαίας κεφαλής και τα παλαιά κατάγματα.

Η αναγνώριση μιας τέτοιας υποκείμενης αιτίας έχει σημασία, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν διαγνωστεί έγκαιρα, πριν η φθορά προχωρήσει, μπορεί να αντιμετωπιστεί με επεμβάσεις διατήρησης της άρθρωσης, καθυστερώντας ή αποτρέποντας την ανάγκη για αρθροπλαστική. Γι’ αυτό, ο πόνος στο ισχίο σε νεότερους ασθενείς αξίζει εξειδικευμένη διερεύνηση.

Κόστος αντιμετώπισης

Το κόστος εξαρτάται από το είδος της αντιμετώπισης (συντηρητική ή χειρουργική) και, στη χειρουργική περίπτωση, από τα υλικά των εμφυτευμάτων, την κλινική και τη θέση νοσηλείας, καθώς και την ασφαλιστική κάλυψη του ασθενούς. Στις περισσότερες περιπτώσεις αρθροπλαστικής, τα ιδιωτικά ασφαλιστήρια συμβόλαια και οι ασφαλιστικοί φορείς καλύπτουν σημαντικό μέρος της δαπάνης.

Η ακριβής ενημέρωση γίνεται εξατομικευμένα, μετά την κλινική εκτίμηση. Το ιατρείο είναι στη διάθεσή σας για κάθε σχετική πληροφορία.

Περισσότερα για τους παράγοντες που καθορίζουν το κόστος και για την κάλυψη από ασφαλιστικούς φορείς: Κόστος επεμβάσεων.

Πότε πρέπει να απευθυνθείτε σε ειδικό για το ισχίο

Η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμη όσο νωρίτερα διαγνωστεί. Είναι σκόπιμο να αναζητήσετε εξειδικευμένη ορθοπαιδική εκτίμηση εάν παρατηρήσετε επίμονο πόνο στη βουβωνική χώρα ή το ισχίο, δυσκαμψία (ιδίως το πρωί), προοδευτική δυσκολία στο περπάτημα ή στη σκάλα, δυσκολία σε καθημερινές κινήσεις (να φορέσετε κάλτσες ή παπούτσια, να μπείτε στο αυτοκίνητο), ή αρχόμενη χωλότητα.

Η έγκαιρη διάγνωση επιτρέπει την έναρξη κατάλληλης αγωγής σε στάδιο όπου οι συντηρητικές μέθοδοι είναι πιο αποτελεσματικές, καθυστερώντας ή αποτρέποντας την ανάγκη για χειρουργική επέμβαση.

Τι να ρωτήσετε στο ραντεβού για την οστεοαρθρίτιδα ισχίου

Φέρτε μαζί σας τις παλαιότερες ακτινογραφίες, τη λίστα των φαρμάκων που λαμβάνετε και σημειώσεις για το τι σας δυσκολεύει περισσότερο. Χρήσιμες ερωτήσεις:

• Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η φθορά και πόσο γρήγορα αναμένεται να προχωρήσει στη δική μου περίπτωση;
• Υπάρχει υποκείμενη αιτία που πρέπει να αντιμετωπιστεί;
• Ποιες δραστηριότητες μπορώ να συνεχίσω και ποιες να περιορίσω;
• Πότε θα επανεκτιμηθώ και με ποια κριτήρια θα συζητήσουμε επέμβαση;

Συχνές ερωτήσεις

Πού εντοπίζεται ο πόνος στην οστεοαρθρίτιδα του ισχίου;

Ο πόνος εντοπίζεται χαρακτηριστικά στη βουβωνική χώρα και μπορεί να αντανακλά προς τον μηρό ή ακόμα και το γόνατο. Επιδεινώνεται με τη φόρτιση και τη βάδιση.

Θεραπεύεται η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου;

Η φθορά του χόνδρου δεν αναστρέφεται, αλλά τα συμπτώματα αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά. Στα αρχικά στάδια με συντηρητικά μέσα, ενώ στα προχωρημένα η αρθροπλαστική προσφέρει οριστική και διαρκή λύση.

Πρέπει να χειρουργηθώ οπωσδήποτε;

Όχι απαραίτητα. Στα αρχικά και ενδιάμεσα στάδια, η συντηρητική αγωγή μπορεί να ανακουφίσει σημαντικά. Η αρθροπλαστική ενδείκνυται όταν ο πόνος και ο περιορισμός δεν ελέγχονται πλέον συντηρητικά.

Τι είναι η μέθοδος ASI;

Είναι μια ελάχιστα επεμβατική τεχνική αρθροπλαστικής ισχίου, με πρόσθια προσπέλαση σε ύπτια θέση, που περνά ανάμεσα στους μύες χωρίς να τους κόβει, προσφέροντας ταχύτερη ανάρρωση και μικρότερο κίνδυνο εξαρθρήματος.

Βοηθά η απώλεια βάρους;

Ναι, σημαντικά. Κάθε επιπλέον κιλό επιβαρύνει την άρθρωση κατά τη βάδιση, οπότε η απώλεια βάρους μειώνει τα συμπτώματα και επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου.

Πότε πρέπει να επισκεφθώ γιατρό για τον πόνο στο ισχίο;

Εάν έχετε επίμονο πόνο στη βουβωνική χώρα ή το ισχίο, δυσκαμψία ή περιορισμό της κίνησης που επηρεάζει την καθημερινότητά σας, είναι σκόπιμο να αξιολογηθείτε έγκαιρα από εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό.

Καλύπτεται το κόστος από την ασφάλεια;

Στις περισσότερες περιπτώσεις αρθροπλαστικής, τα ιδιωτικά ασφαλιστήρια συμβόλαια και οι ασφαλιστικοί φορείς καλύπτουν μέρος ή το σύνολο της δαπάνης. Το ιατρείο μπορεί να σας ενημερώσει αναλυτικά.

Ποια η διαφορά της αρθρίτιδας ισχίου από την οσφυαλγία;

Ο πόνος της αρθρίτιδας ισχίου εντοπίζεται χαρακτηριστικά στη βουβωνική χώρα, ενώ ο πόνος από τη μέση (οσφυαλγία, ισχιαλγία) εντοπίζεται στην πλάτη και αντανακλά στο πίσω μέρος του σκέλους. Επειδή, ωστόσο, μπορεί να συνυπάρχουν, η σωστή διάγνωση από ειδικό είναι σημαντική.

Ποια γυμναστική κάνει καλό στην οστεοαρθρίτιδα ισχίου;

Οι δραστηριότητες χαμηλής κρούσης: κολύμβηση, άσκηση στο νερό, στατικό ποδήλατο με ψηλά ρυθμισμένη σέλα και περπάτημα σε επίπεδο έδαφος. Προσθέστε ήπιες ασκήσεις ενδυνάμωσης για γλουτούς και μηρούς, όπως θα σας τις δείξει ο φυσικοθεραπευτής. Αποφύγετε το τρέξιμο, τα άλματα και τα βαθιά καθίσματα όσο το ισχίο ενοχλεί. Αν μια άσκηση προκαλεί πόνο που κρατά ώρες μετά, χρειάζεται προσαρμογή.

Βοηθούν οι ενέσεις στην οστεοαρθρίτιδα ισχίου;

Η ενδαρθρική έγχυση κορτικοστεροειδούς μπορεί να μειώσει τον πόνο και τη φλεγμονή για ένα διάστημα, κυρίως σε φάσεις έξαρσης. Γίνεται συνήθως με απεικονιστική καθοδήγηση, επειδή η άρθρωση βρίσκεται βαθιά. Δεν σταματά την εξέλιξη της φθοράς και δεν επαναλαμβάνεται συχνά. Σε προχωρημένο στάδιο το όφελος είναι συνήθως μικρό και παροδικό, γι’ αυτό ο ιατρός την προτείνει επιλεκτικά.

Πόσο γρήγορα προχωρά η οστεοαρθρίτιδα ισχίου;

Ο ρυθμός διαφέρει πολύ από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σε πολλούς ασθενείς η φθορά εξελίσσεται αργά, μέσα σε χρόνια, με περιόδους ηρεμίας και εξάρσεων. Σε άλλους, ιδίως όταν υπάρχει υποκείμενη πάθηση ή αυξημένο βάρος, η επιδείνωση είναι ταχύτερη. Η τακτική παρακολούθηση με κλινική εξέταση και ακτινογραφία δείχνει την πορεία στη δική σας περίπτωση καλύτερα από οποιαδήποτε γενική πρόβλεψη.