Ρήξη Στροφικού Πετάλου

Τι είναι το στροφικό πέταλο;

Το στροφικό πέταλο (rotator cuff) είναι ένα σύμπλεγμα τεσσάρων μυών και των τενόντων τους (υπερακάνθιος, υπακάνθιος, υποπλάτιος και ελάσσων στρογγύλος), που περιβάλλουν την κεφαλή του βραχιονίου. Ο ρόλος του είναι διπλός: αφενός κινεί τον ώμο (ιδίως στην ανύψωση και τη στροφή του χεριού) και αφετέρου σταθεροποιεί την κεφαλή του βραχιονίου μέσα στην ωμογλήνη κατά την κίνηση.

Όταν ένας ή περισσότεροι από αυτούς τους τένοντες υποστούν ρήξη, μερική ή πλήρη, η λειτουργία αυτή διαταράσσεται, προκαλώντας πόνο, αδυναμία και περιορισμό της κίνησης. Ο συχνότερα προσβαλλόμενος τένοντας είναι ο υπερακάνθιος.

Αίτια και τύποι ρήξης

Οι ρήξεις του στροφικού πετάλου διακρίνονται, ανάλογα με την αιτία, σε δύο βασικές κατηγορίες:

• Εκφυλιστική ρήξη: Η συχνότερη μορφή, που εμφανίζεται σταδιακά με την ηλικία, καθώς οι τένοντες φθείρονται και εξασθενούν. Η επαναλαμβανόμενη καταπόνηση (επαγγελματική ή αθλητική, ιδίως σε κινήσεις πάνω από το ύψος του ώμου) και η μειωμένη αιμάτωση των τενόντων συμβάλλουν σε αυτή τη φθορά.
• Τραυματική ρήξη: Προκαλείται από μια οξεία κάκωση, μια πτώση, ένα απότομο τράβηγμα ή ένα εξάρθρημα, και μπορεί να συμβεί και σε νεότερους ασθενείς.

Οι ρήξεις διακρίνονται επίσης σε μερικού ή πλήρους πάχους, καθώς και ανάλογα με το μέγεθος και τον αριθμό των προσβεβλημένων τενόντων, παράγοντες που επηρεάζουν την αντιμετώπιση.

Παράγοντες κινδύνου για ρήξη στροφικού πετάλου

Η φθορά των τενόντων δεν εξελίσσεται με τον ίδιο ρυθμό σε όλους. Ορισμένοι παράγοντες φαίνεται ότι επιβαρύνουν την ποιότητα του τένοντα και κάνουν πιο πιθανή τη ρήξη, ακόμη και χωρίς σοβαρό τραυματισμό:

• Ηλικία: η αιμάτωση και η ελαστικότητα του τένοντα μειώνονται με τα χρόνια, γι’ αυτό οι εκφυλιστικές ρήξεις είναι συχνότερες μετά τη μέση ηλικία.
• Κάπνισμα: επηρεάζει τη μικροκυκλοφορία και δυσκολεύει την επούλωση, τόσο πριν όσο και μετά από μια συρραφή.
• Αυξημένη χοληστερόλη και σακχαρώδης διαβήτης: συνδέονται με φτωχότερη ποιότητα των τενόντων.
• Οικογενειακό ιστορικό: η ύπαρξη συγγενών με πρόβλημα στους τένοντες του ώμου αυξάνει την πιθανότητα.
• Επαναλαμβανόμενη εργασία ή άθληση με το χέρι πάνω από το κεφάλι: ελαιοχρωματιστές, ηλεκτρολόγοι, κολυμβητές, αθλητές ρίψεων και τένις.
• Χρόνια προστριβή κάτω από το ακρώμιο: ο τένοντας τρίβεται επί χρόνια σε στενό χώρο και λεπταίνει σταδιακά.

Όσους παράγοντες μπορείτε να αλλάξετε, όπως το κάπνισμα και η ρύθμιση του σακχάρου, αξίζει να τους αντιμετωπίσετε έγκαιρα, γιατί επηρεάζουν και το αποτέλεσμα της θεραπείας.

Πώς ταξινομείται η ρήξη στροφικού πετάλου

Η λέξη «ρήξη» περιγράφει πολύ διαφορετικές καταστάσεις. Για να αποφασιστεί η θεραπεία, ο χειρουργός χρειάζεται να γνωρίζει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της βλάβης:

• Πάχος: στις ρήξεις μερικού πάχους μετρά το ποσοστό του τένοντα που έχει προσβληθεί και αν η βλάβη βρίσκεται στην πλευρά της άρθρωσης ή στην πλευρά του ορογόνου θυλάκου.
• Μέγεθος: οι ρήξεις ολικού πάχους χαρακτηρίζονται μικρές, μέτριες, μεγάλες ή μαζικές, ανάλογα με το εύρος τους και τον αριθμό των τενόντων που συμμετέχουν.
• Σχήμα και ανέλκυση: όσο περισσότερο έχει τραβηχτεί ο τένοντας μακριά από το οστό, τόσο δυσκολότερη γίνεται η επανακαθήλωσή του.
• Ποιότητα του μυός: σε παλιές ρήξεις ο μυς ατροφεί και αντικαθίσταται εν μέρει από λίπος (λιπώδης διήθηση). Όταν αυτό είναι προχωρημένο, ακόμη και μια τεχνικά άρτια συρραφή έχει μικρότερες πιθανότητες να επουλωθεί.

Αυτά τα στοιχεία εξηγούν γιατί δύο ασθενείς με την ίδια διάγνωση στο χαρτί μπορεί να λάβουν διαφορετική σύσταση.

Οι τέσσερις τένοντες του στροφικού πετάλου

Για να κατανοήσουμε τη ρήξη, αξίζει να δούμε αναλυτικότερα τη δομή του στροφικού πετάλου. Αποτελείται από τους τένοντες τεσσάρων μυών, καθένας με τον δικό του ρόλο:

• Υπερακάνθιος: Ο πιο συχνά προσβαλλόμενος. Ξεκινά την ανύψωση του χεριού στο πλάι και συγκρατεί την κεφαλή του βραχιονίου στη θέση της.
• Υπακάνθιος: Υπεύθυνος κυρίως για την έξω στροφή του βραχίονα.
• Υποπλάτιος: Υπεύθυνος για την έσω στροφή.
• Ελάσσων στρογγύλος: Συμβάλλει επίσης στην έξω στροφή.

Μαζί, οι τέσσερις αυτοί τένοντες σχηματίζουν έναν «μανδύα» γύρω από την κεφαλή του βραχιονίου, εξασφαλίζοντας τόσο την κίνηση όσο και τη σταθερότητα. Μια ρήξη, ανάλογα με τον τένοντα και την έκτασή της, διαταράσσει αυτή τη λεπτή ισορροπία, με αποτέλεσμα πόνο και λειτουργικό έλλειμμα. Η ακριβής αναγνώριση του προσβεβλημένου τένοντα και του μεγέθους της ρήξης, μέσω της κλινικής εξέτασης και της μαγνητικής τομογραφίας, είναι που κατευθύνει τη θεραπευτική απόφαση.

Κλινική εικόνα και συμπτώματα

Τα συμπτώματα της ρήξης του στροφικού πετάλου περιλαμβάνουν:

• Πόνο στον ώμο, που εντοπίζεται συχνά στο πλάι του βραχίονα και επιδεινώνεται με την ανύψωση του χεριού.
• Νυχτερινό πόνο, χαρακτηριστικό της πάθησης, που διαταράσσει τον ύπνο, ιδίως όταν ο ασθενής κοιμάται στο πάσχον πλευρό.
• Αδυναμία του άνω άκρου, δυσκολία στην ανύψωση του χεριού ή σε δραστηριότητες πάνω από το ύψος του ώμου.
• Περιορισμό της κίνησης και δυσκολία σε καθημερινές δραστηριότητες, όπως το χτένισμα ή το ντύσιμο.
• Αίσθημα «κλικ» κατά την κίνηση.

Διάγνωση

Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό, την κλινική εξέταση με ειδικές δοκιμασίες που ελέγχουν τη δύναμη και την ακεραιότητα κάθε τένοντα, και τον απεικονιστικό έλεγχο. Οι ακτινογραφίες αποκλείουν άλλη οστική παθολογία. Ο υπέρηχος μπορεί να αναδείξει τη ρήξη σε πραγματικό χρόνο. Η μαγνητική τομογραφία είναι η εξέταση εκλογής, καθώς αναδεικνύει με ακρίβεια το είδος, το μέγεθος και τη θέση της ρήξης, καθώς και τυχόν συνοδές βλάβες.

Πώς γίνεται η κλινική εξέταση για ρήξη στροφικού πετάλου

Η εξέταση ξεκινά με το ιστορικό: πότε άρχισε ο πόνος, αν προηγήθηκε πτώση ή απότομη έλξη, ποιες κινήσεις σάς δυσκολεύουν και αν ξυπνάτε τη νύχτα. Ακολουθεί η επισκόπηση των δύο ώμων, όπου αναζητείται ατροφία των μυών πάνω και κάτω από την άκανθα της ωμοπλάτης, ένδειξη ότι η βλάβη υπάρχει εδώ και καιρό.

Στη συνέχεια ο ιατρός συγκρίνει το ενεργητικό εύρος κίνησης (πόσο σηκώνετε μόνοι σας το χέρι) με το παθητικό (πόσο το σηκώνει ο ίδιος). Στη ρήξη, η παθητική κίνηση συνήθως διατηρείται, ενώ η ενεργητική υστερεί. Με ειδικές δοκιμασίες αντίστασης ελέγχεται η δύναμη κάθε τένοντα χωριστά: ανύψωση για τον υπερακάνθιο, έξω στροφή για τον υπακάνθιο και τον ελάσσονα στρογγύλο, έσω στροφή για τον υποπλάτιο. Εξετάζονται επίσης ο τένοντας της μακράς κεφαλής του δικεφάλου και η ακρωμιοκλειδική άρθρωση, που συχνά συμμετέχουν στον πόνο.

Παθήσεις που μοιάζουν με ρήξη στροφικού πετάλου

Ο πόνος στο πλάι του βραχίονα και η δυσκολία στην ανύψωση δεν σημαίνουν πάντα ρήξη. Στη διαφορική διάγνωση εξετάζονται κυρίως τα εξής:

• Ο παγωμένος ώμος με έντονη δυσκαμψία, όπου περιορίζεται και η παθητική κίνηση, κάτι που δεν είναι τυπικό στη ρήξη.
• Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα του ώμου, που δίνει συχνά αιφνίδιο, πολύ έντονο πόνο και φαίνεται στην απλή ακτινογραφία.
• Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ώμου, με βαθύ πόνο, τριγμό και προοδευτική απώλεια κίνησης.
• Η τενοντίτιδα του δικεφάλου και η αρθρίτιδα της ακρωμιοκλειδικής, με πόνο στο πρόσθιο ή το άνω τμήμα του ώμου.
• Η αυχενική ριζοπάθεια, όπου ο πόνος ξεκινά από τον αυχένα, φτάνει κάτω από τον αγκώνα και συνοδεύεται από μούδιασμα.

Συχνά συνυπάρχουν δύο προβλήματα, γι’ αυτό η διάγνωση στηρίζεται στον συνδυασμό κλινικής εξέτασης και απεικόνισης και όχι μόνο στο πόρισμα της μαγνητικής.

Θεραπεία

Η αντιμετώπιση εξατομικεύεται με βάση το είδος και το μέγεθος της ρήξης, την ηλικία, το επίπεδο δραστηριότητας και τις απαιτήσεις του ασθενούς.

Συντηρητική αντιμετώπιση

Σε μερικές ρήξεις, σε εκφυλιστικές ρήξεις σε μεγαλύτερους ασθενείς με χαμηλές λειτουργικές απαιτήσεις, ή ως αρχική προσέγγιση, η αντιμετώπιση μπορεί να είναι συντηρητική. Περιλαμβάνει τροποποίηση δραστηριοτήτων, αντιφλεγμονώδη αγωγή, στοχευμένη φυσικοθεραπεία για την ενδυνάμωση των υπόλοιπων μυών που στηρίζουν τον ώμο, και, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, τοπικές εγχύσεις. Η συντηρητική αγωγή δεν «επιδιορθώνει» τη ρήξη, αλλά μπορεί να ανακουφίσει σημαντικά τα συμπτώματα.

Τι περιλαμβάνει στην πράξη η συντηρητική θεραπεία της ρήξης στροφικού πετάλου

Η συντηρητική αγωγή έχει δύο στάδια. Στο πρώτο, που διαρκεί συνήθως λίγες εβδομάδες, στόχος είναι να υποχωρήσει ο πόνος: αποφεύγετε τις κινήσεις πάνω από το ύψος του ώμου και το σήκωμα βάρους μακριά από το σώμα, λαμβάνετε την αναλγητική ή αντιφλεγμονώδη αγωγή που θα σας συστήσει ο ιατρός και, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, γίνεται έγχυση στον υπακρωμιακό χώρο.

Στο δεύτερο στάδιο ξεκινά οργανωμένη φυσικοθεραπεία, που κατά κανόνα χρειάζεται 3 έως 6 μήνες για να αποδώσει. Περιλαμβάνει διατάσεις για τη διατήρηση του εύρους κίνησης, ενδυνάμωση των τενόντων που παραμένουν ακέραιοι, εκγύμναση του δελτοειδούς και των μυών που σταθεροποιούν την ωμοπλάτη. Ο ώμος μαθαίνει έτσι να αντισταθμίζει τη βλάβη.

Η πορεία ελέγχεται με επανεξέταση. Αν μετά από ένα εύλογο διάστημα σωστής θεραπείας ο πόνος και η αδυναμία επιμένουν, ή αν ο επανέλεγχος δείξει ότι η ρήξη μεγαλώνει, επανεξετάζεται η χειρουργική λύση.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Σε πλήρεις ρήξεις, σε τραυματικές ρήξεις σε νεότερους και δραστήριους ασθενείς, ή όταν η συντηρητική αγωγή αποτύχει, ενδείκνυται η χειρουργική αποκατάσταση. Η επέμβαση, κατά κανόνα αρθροσκοπική: συνίσταται στη συρραφή του τένοντα στη θέση του, με τη χρήση ειδικών αγκυρών. Στόχος είναι η αποκατάσταση της ανατομίας και της λειτουργίας του στροφικού πετάλου. Σε πολύ εκτεταμένες, χρόνιες ρήξεις που δεν επιδιορθώνονται, μπορεί να απαιτηθούν εναλλακτικές τεχνικές.

Ποια επέμβαση ταιριάζει σε κάθε τύπο ρήξης στροφικού πετάλου

Η επιλογή της τεχνικής εξαρτάται από το πάχος, το μέγεθος και την ποιότητα των ιστών:

• Μικρές ρήξεις μερικού πάχους: συχνά αρκεί ο καθαρισμός (νεαροποίηση) του φθαρμένου τμήματος, μαζί με αποσυμπίεση του χώρου κάτω από το ακρώμιο.
• Ρήξεις μερικού πάχους που αφορούν μεγάλο μέρος του τένοντα και ρήξεις ολικού πάχους: ο τένοντας επανακαθηλώνεται στο οστό με άγκυρες. Η διαδικασία, οι τομές και η αναισθησία περιγράφονται στη σελίδα για την αρθροσκόπηση ώμου.
• Μαζικές ρήξεις που δεν μπορούν να συρραφούν: σε νεότερους ασθενείς εξετάζεται η μεταφορά τένοντα από γειτονικό μυ, ώστε να αναλάβει μέρος της χαμένης λειτουργίας.
• Μαζικές ρήξεις με φθορά της άρθρωσης: όταν έχει εγκατασταθεί αρθροπάθεια και ο δελτοειδής λειτουργεί καλά, λύση δίνει η ανάστροφη αρθροπλαστική ώμου.

Στο ίδιο χειρουργείο αντιμετωπίζονται συνήθως και οι συνοδές βλάβες, όπως η πάθηση της μακράς κεφαλής του δικεφάλου. Αν σας έχει προταθεί επέμβαση και θέλετε να βεβαιωθείτε για την ένδειξη, μπορείτε να ζητήσετε δεύτερη γνώμη πριν το χειρουργείο με τις εξετάσεις σας.

Γιατί έχει σημασία η έγκαιρη αντιμετώπιση

Μια ρήξη του στροφικού πετάλου που αφήνεται χωρίς αντιμετώπιση τείνει να επεκτείνεται με τον χρόνο, καθώς η τάση στα άκρα της ρήξης και η εκφύλιση συνεχίζονται. Μια μικρή, επιδιορθώσιμη ρήξη μπορεί σταδιακά να εξελιχθεί σε μεγάλη, μη επιδιορθώσιμη ρήξη, με τους τένοντες να «αποσύρονται» και τους μύες να ατροφούν. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, η χρόνια ρήξη μπορεί να οδηγήσει σε ιδιαίτερη μορφή αρθρίτιδας (αρθροπάθεια ρήξης στροφικού πετάλου). Γι’ αυτό, η έγκαιρη αξιολόγηση έχει σημασία, ιδίως στις τραυματικές ρήξεις.

Κόστος αντιμετώπισης

Το κόστος εξαρτάται από το είδος της αντιμετώπισης (συντηρητική ή χειρουργική), το μέγεθος της ρήξης και την πολυπλοκότητα της συρραφής, τα υλικά (άγκυρες), την κλινική και τη θέση νοσηλείας, καθώς και την ασφαλιστική κάλυψη. Στις περισσότερες περιπτώσεις χειρουργικής αντιμετώπισης, τα ιδιωτικά ασφαλιστήρια συμβόλαια και οι ασφαλιστικοί φορείς καλύπτουν σημαντικό μέρος της δαπάνης.

Η ακριβής ενημέρωση γίνεται εξατομικευμένα, μετά την κλινική εκτίμηση. Το ιατρείο είναι στη διάθεσή σας για κάθε σχετική πληροφορία.

Περισσότερα για τους παράγοντες που καθορίζουν το κόστος και για την κάλυψη από ασφαλιστικούς φορείς: Κόστος επεμβάσεων.

Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας στην αποκατάσταση

Η φυσικοθεραπεία είναι κεντρικής σημασίας τόσο στη συντηρητική αντιμετώπιση όσο και μετά τη χειρουργική συρραφή. Στη συντηρητική προσέγγιση, στοχεύει στην ενδυνάμωση των μυών που στηρίζουν τον ώμο, ώστε να αντισταθμιστεί, όσο είναι δυνατόν, η λειτουργία του πάσχοντος τένοντα.

Μετά από συρραφή στροφικού πετάλου, η αποκατάσταση είναι μια ιδιαίτερα προσεκτική διαδικασία: ο συρραμμένος τένοντας χρειάζεται χρόνο για να επουλωθεί, γι’ αυτό ο ώμος προστατεύεται αρχικά (συχνά με ανάρτηση/ακινητοποιητή ώμου) και οι κινήσεις εισάγονται σταδιακά. Η βιαστική φόρτιση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη συρραφή. Η πιστή τήρηση του σταδιακού προγράμματος είναι, επομένως, καθοριστική για ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα.

Επιστροφή σε οδήγηση, εργασία και άθληση

Η οδήγηση επιτρέπεται όταν έχει αφαιρεθεί ο κηδεμόνας και ελέγχετε το τιμόνι με τα δύο χέρια χωρίς πόνο και χωρίς φάρμακα που προκαλούν υπνηλία. Η εργασία γραφείου είναι συχνά εφικτή μέσα στις πρώτες εβδομάδες, με το χέρι στον κηδεμόνα και περιορισμένη πληκτρολόγηση. Εργασίες με άρση βάρους ή με τα χέρια ψηλά απαιτούν αρκετούς μήνες και σταδιακή επάνοδο.

Το περπάτημα και το στατικό ποδήλατο ξεκινούν νωρίς. Η κολύμβηση, το τένις, το γκολφ και οι ασκήσεις με βάρη πάνω από το κεφάλι επιστρέφουν τελευταία, αφού ο ώμος ανακτήσει πλήρη κίνηση και επαρκή δύναμη.

Αποκατάσταση μετά τη συρραφή στροφικού πετάλου ανά φάση

Ο τένοντας που συρράφηκε χρειάζεται χρόνο για να «δέσει» ξανά με το οστό. Το πρόγραμμα προσαρμόζεται στο μέγεθος της ρήξης και στην ποιότητα των ιστών, όμως ενδεικτικά ακολουθεί τρεις φάσεις:

• Προστασία (περίπου οι πρώτες 6 έως 8 εβδομάδες): το χέρι στηρίζεται σε κηδεμόνα απαγωγής, ημέρα και νύχτα. Επιτρέπονται κινήσεις αγκώνα, καρπού και δακτύλων, ήπιες εκκρεμοειδείς ασκήσεις και παθητική κίνηση από τον φυσικοθεραπευτή. Δεν σηκώνετε το χέρι με δική σας δύναμη.
• Ενεργητική κινητοποίηση (μετά την 8η εβδομάδα περίπου): αφαιρείται ο κηδεμόνας και αρχίζετε να κινείτε μόνοι σας τον ώμο, αρχικά με υποβοήθηση. Στόχος είναι η πλήρης κίνηση χωρίς πόνο, πριν προστεθεί αντίσταση.
• Ενδυνάμωση (από τον τρίτο μήνα και μετά): προοδευτικές ασκήσεις με λάστιχα και μικρά βάρη για το στροφικό πέταλο και τους μυς της ωμοπλάτης.

Η πλήρης λειτουργική ανάκτηση απαιτεί συνήθως 6 έως 10 μήνες, ιδίως για όσους κάνουν βαριά χειρωνακτική εργασία ή αθλήματα με ρίψεις και επαφή. Τα ορόσημα τα καθορίζει ο χειρουργός σε κάθε επανέλεγχο.

Πότε να ζητήσετε άμεσα εκτίμηση για ρήξη στροφικού πετάλου

Ο χρόνιος, ήπιος πόνος μπορεί να ελεγχθεί σε προγραμματισμένο ραντεβού. Υπάρχουν όμως καταστάσεις που δεν πρέπει να περιμένουν:

• Ξαφνική αδυναμία να σηκώσετε το χέρι μετά από πτώση ή απότομο τράβηγμα. Η οξεία τραυματική ρήξη έχει καλύτερες προοπτικές όταν αντιμετωπιστεί νωρίς.
• Πόνος και αδυναμία μετά από εξάρθρημα, ιδίως σε ηλικία άνω των 40 ετών, όπου η συνοδός ρήξη είναι συχνή. Περισσότερα θα βρείτε στη σελίδα για το εξάρθρημα και την αστάθεια του ώμου.
• Έντονος πόνος με παραμόρφωση ή εκτεταμένο αιμάτωμα μετά από πτώση, εικόνα που μπορεί να οφείλεται σε κάταγμα στην περιοχή του ώμου.
• Πυρετός, ερυθρότητα ή θερμότητα στον ώμο.
• Νυχτερινός πόνος που επιμένει πάνω από λίγες εβδομάδες παρά την ξεκούραση.

Στο ραντεβού φέρτε όλες τις απεικονιστικές εξετάσεις σε ψηφιακή μορφή και όχι μόνο τα πορίσματα, καθώς και τη λίστα των φαρμάκων που λαμβάνετε.

Συχνές ερωτήσεις

Επουλώνεται μόνη της η ρήξη του στροφικού πετάλου;

Όχι. Μια πλήρης ρήξη τένοντα δεν επουλώνεται από μόνη της. Η φυσικοθεραπεία μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα ενδυναμώνοντας τους υπόλοιπους μύες, αλλά δε «θεραπεύει» τη ρήξη. Για την αποκατάσταση απαιτείται χειρουργική συρραφή.

Χρειάζεται πάντα χειρουργείο;

Όχι. Μερικές ρήξεις και εκφυλιστικές ρήξεις σε ασθενείς με χαμηλές απαιτήσεις αντιμετωπίζονται συχνά συντηρητικά. Το χειρουργείο ενδείκνυται κυρίως σε πλήρεις ή τραυματικές ρήξεις σε δραστήριους ασθενείς.

Γιατί πονάει τη νύχτα;

Ο νυχτερινός πόνος είναι χαρακτηριστικό της ρήξης στροφικού πετάλου και επιδεινώνεται όταν ο ασθενής κοιμάται στο πάσχον πλευρό ή σε ορισμένες θέσεις του χεριού.

Πόσο διαρκεί η αποκατάσταση μετά τη συρραφή;

Η αποκατάσταση μετά από συρραφή στροφικού πετάλου είναι σταδιακή και προσεκτική, με προστασία της συρραφής (συχνά με αναρτήρα) και οργανωμένη φυσικοθεραπεία, και απαιτεί συνήθως αρκετούς μήνες για πλήρη επάνοδο.

Καλύπτεται το κόστος από την ασφάλεια;

Στις περισσότερες περιπτώσεις χειρουργικής αντιμετώπισης, τα ιδιωτικά ασφαλιστήρια συμβόλαια και οι ασφαλιστικοί φορείς καλύπτουν μέρος ή το σύνολο της δαπάνης. Το ιατρείο μπορεί να σας ενημερώσει αναλυτικά.

Ποια η διαφορά μερικής και πλήρους ρήξης;

Στη μερική ρήξη, ο τένοντας είναι φθαρμένος αλλά όχι εντελώς διακομμένος, ενώ στην πλήρη ρήξη έχει διαρραγεί σε όλο του το πάχος. Οι μερικές ρήξεις αντιμετωπίζονται συχνά συντηρητικά, ενώ οι πλήρεις, ιδίως σε δραστήριους ασθενείς, συχνά χρειάζονται συρραφή.

Μπορώ να σηκώσω το χέρι μου με ρήξη στροφικού πετάλου;

Εξαρτάται από το μέγεθος και τη θέση της ρήξης. Σε μικρές ρήξεις, η ανύψωση μπορεί να πραγματοποιηθεί από τον ασθενή με πόνο. Σε μεγάλες ρήξεις, μπορεί να υπάρχει σημαντική αδυναμία ανύψωσης του χεριού.

Πώς να κοιμάμαι με ρήξη στροφικού πετάλου;

Αποφύγετε να ξαπλώνετε πάνω στον πάσχοντα ώμο. Οι περισσότεροι ασθενείς ανακουφίζονται σε ημικαθιστή θέση, με δύο ή τρία μαξιλάρια στην πλάτη, ή ξαπλωμένοι στο υγιές πλευρό με ένα μαξιλάρι αγκαλιά, ώστε το χέρι να στηρίζεται λίγο μπροστά από το σώμα. Ένα μικρό μαξιλάρι κάτω από τον αγκώνα, όταν κοιμάστε ανάσκελα, μειώνει την τάση στον τένοντα.

Βοηθά η ένεση κορτιζόνης στη ρήξη στροφικού πετάλου;

Η έγχυση στον υπακρωμιακό χώρο μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή και τον πόνο για ένα διάστημα, ώστε να κοιμάστε καλύτερα και να ακολουθήσετε τη φυσικοθεραπεία. Δεν επουλώνει τον τένοντα. Οι επαναλαμβανόμενες εγχύσεις αποφεύγονται, γιατί ενδέχεται να επιβαρύνουν την ποιότητα του ιστού, ειδικά αν υπάρχει πιθανότητα να χρειαστεί συρραφή αργότερα. Το αν ενδείκνυται το αποφασίζει ο ιατρός μετά την εξέταση.

Μπορεί να ξανασπάσει ο τένοντας μετά τη συρραφή;

Ναι, υπάρχει αυτό το ενδεχόμενο, κυρίως σε μεγάλες και παλιές ρήξεις, σε τένοντες κακής ποιότητας, σε καπνιστές και όταν ο ώμος φορτιστεί πρόωρα. Γι’ αυτό η περίοδος προστασίας με τον κηδεμόνα και η σταδιακή φυσικοθεραπεία τηρούνται αυστηρά. Αρκετοί ασθενείς έχουν καλή λειτουργία και λίγο πόνο ακόμη και όταν η επούλωση δεν είναι πλήρης, οπότε δεν χρειάζεται πάντα νέα επέμβαση.

Τι γυμναστική επιτρέπεται με ρήξη στροφικού πετάλου;

Το περπάτημα, το στατικό ποδήλατο και οι ασκήσεις για τα πόδια και τον κορμό επιτρέπονται συνήθως χωρίς περιορισμό. Για τον ώμο προτιμώνται ασκήσεις με λάστιχο χαμηλής αντίστασης και με τον αγκώνα κοντά στο σώμα, όπως τις δείχνει ο φυσικοθεραπευτής. Αποφύγετε πιέσεις πάνω από το κεφάλι, βυθίσεις, έλξεις και απότομες ρίψεις, καθώς και κάθε άσκηση που προκαλεί πόνο κατά την εκτέλεση ή τη νύχτα που ακολουθεί.