Σύνδρομο De Quervain

Τι είναι το σύνδρομο De Quervain;

Δύο τένοντες που κινούν τον αντίχειρα, ο απαγωγός και ο βραχύς εκτείνων, διέρχονται μαζί μέσα από ένα κοινό «κανάλι» (έλυτρο) στην πλευρά του αντίχειρα του καρπού. Στο σύνδρομο De Quervain, το έλυτρο αυτό φλεγμαίνει και πυκνώνει, στενεύοντας τον χώρο μέσα από τον οποίο πρέπει να ολισθαίνουν οι τένοντες.

Ως αποτέλεσμα, κάθε κίνηση του αντίχειρα και του καρπού που απαιτεί την ολίσθηση αυτών των τενόντων γίνεται επώδυνη. Πρόκειται, δηλαδή, για μια πάθηση «υπερχρησίας» ή φλεγμονής των τενόντων, και όχι για πρόβλημα της ίδιας της άρθρωσης.

Ανατομία: οι τένοντες του αντίχειρα στον καρπό

Στην έξω πλευρά του καρπού, πάνω από το οστικό άκρο της κερκίδας (στυλοειδής απόφυση), περνούν δύο τένοντες που κινούν τον αντίχειρα: ο μακρός απαγωγός και ο βραχύς εκτείνων. Οι δύο τένοντες ολισθαίνουν μέσα σε ένα κοινό, στενό κανάλι, το πρώτο ραχιαίο διαμέρισμα, το οποίο σκεπάζεται από μια ινώδη ταινία που τους κρατά στη θέση τους.

Όταν το έλυτρο παχύνεται, ο χώρος στενεύει και κάθε κίνηση του αντίχειρα προκαλεί τριβή. Γι’ αυτό το σύνδρομο De Quervain περιγράφεται και ως στενωτική τενοντοελυτρίτιδα. Σε αρκετούς ανθρώπους το κανάλι χωρίζεται από ένα λεπτό διάφραγμα σε δύο μικρότερα τμήματα. Η παραλλαγή αυτή έχει πρακτική σημασία, γιατί μπορεί να εξηγεί γιατί μια ένεση δεν έφερε το αναμενόμενο αποτέλεσμα.

Ακριβώς πάνω από το σημείο περνά ένας λεπτός αισθητικός κλάδος του κερκιδικού νεύρου. Ο ερεθισμός του εξηγεί το μούδιασμα ή το «τσίμπημα» που περιγράφουν ορισμένοι ασθενείς στη ράχη του αντίχειρα.

Αίτια και παράγοντες κινδύνου

Το σύνδρομο De Quervain σχετίζεται κυρίως με επαναλαμβανόμενες ή παρατεταμένες κινήσεις του αντίχειρα και του καρπού. Παράγοντες κινδύνου αποτελούν:

• Επαναλαμβανόμενες κινήσεις που συνδυάζουν το κράτημα με τη στροφή του καρπού.
• Η φροντίδα βρέφους: Είναι ιδιαίτερα συχνό σε νέες μητέρες, λόγω της επαναλαμβανόμενης κίνησης ανασήκωσης του μωρού με τους αντίχειρες σε απαγωγή (γι’ αυτό αναφέρεται ενίοτε και ως «καρπός της μαμάς»).
• Γυναικείο φύλο και μέση ηλικία.
• Ορμονικές μεταβολές (εγκυμοσύνη, λοχεία).
• Φλεγμονώδεις παθήσεις, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
• Παρατεταμένη χρήση κινητών συσκευών και πληκτρολογίων.

Σύνδρομο De Quervain στην εγκυμοσύνη και στον θηλασμό

Στο τέλος της εγκυμοσύνης και τους πρώτους μήνες μετά τον τοκετό συνδυάζονται δύο παράγοντες: οι ορμονικές μεταβολές με την κατακράτηση υγρών, που κάνουν τα έλυτρα των τενόντων πιο ευαίσθητα, και η επαναλαμβανόμενη φόρτιση από τη φροντίδα του μωρού. Το σήκωμα του βρέφους με τους αντίχειρες ανοιχτούς σε σχήμα «L» και η στήριξη του κεφαλιού του για ώρα στον θηλασμό επιβαρύνουν ακριβώς τους δύο αυτούς τένοντες. Συχνά πονούν και τα δύο χέρια.

Η αντιμετώπιση σε αυτή την περίοδο ξεκινά με νάρθηκα, αλλαγή του τρόπου που σηκώνετε το παιδί και τοπική ψυχροθεραπεία. Ορισμένα αντιφλεγμονώδη φάρμακα αποφεύγονται στην εγκυμοσύνη, γι’ αυτό μην παίρνετε κανένα σκεύασμα χωρίς ιατρική οδηγία. Η τοπική έγχυση κορτιζόνης θεωρείται γενικά συμβατή με τον θηλασμό, η απόφαση όμως λαμβάνεται εξατομικευμένα, σε συνεννόηση με τον ιατρό σας. Στις περισσότερες μητέρες τα συμπτώματα υποχωρούν καθώς το παιδί μεγαλώνει και αλλάζουν οι καθημερινές κινήσεις.

Κλινική εικόνα και συμπτώματα

Τα κύρια συμπτώματα είναι:

• Πόνος στην πλευρά του αντίχειρα του καρπού, που μπορεί να αντανακλά προς τον αντίχειρα ή προς το αντιβράχιο.
• Επιδείνωση με τη χρήση του αντίχειρα και του καρπού, ιδίως σε κινήσεις κρατήματος, στραγγίσματος ή ανασήκωσης αντικειμένων.
• Οίδημα στην περιοχή, ενίοτε με αίσθημα «τριξίματος» κατά την κίνηση.
• Δυσκολία και αδυναμία στο κράτημα ή στο τσίμπημα με τον αντίχειρα.

Χαρακτηριστική είναι η δοκιμασία Finkelstein: όταν ο ασθενής κλείνει τον αντίχειρα μέσα στη γροθιά και στρέφει τον καρπό προς τα κάτω (προς την πλευρά του μικρού δακτύλου), προκαλείται έντονος πόνος.

Διάγνωση

Η διάγνωση είναι κατά κύριο λόγο κλινική, βασιζόμενη στο ιστορικό, στην εντόπιση του πόνου και στη θετική δοκιμασία Finkelstein. Δεν απαιτούνται συνήθως ειδικές απεικονιστικές εξετάσεις, αν και ο υπέρηχος μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε επιλεγμένες περιπτώσεις για την επιβεβαίωση της φλεγμονής και τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων.

Πώς ξεχωρίζει το σύνδρομο De Quervain από άλλες αιτίες πόνου στον αντίχειρα

Ο πόνος στην πλευρά του αντίχειρα δεν σημαίνει πάντα σύνδρομο De Quervain. Στην εξέταση ο ιατρός ψηλαφά το ακριβές σημείο της ευαισθησίας και διακρίνει ανάμεσα σε καταστάσεις που μοιάζουν μεταξύ τους:

• Αρθρίτιδα στη βάση του αντίχειρα (ριζαρθρίτιδα): ο πόνος βρίσκεται πιο χαμηλά, στην άρθρωση, και εκλύεται όταν ο αντίχειρας πιέζεται και περιστρέφεται. Είναι συχνότερη μετά τα 50 και φαίνεται στην ακτινογραφία.
• Σύνδρομο διασταύρωσης: ο πόνος και ένα χαρακτηριστικό «τρίξιμο» εντοπίζονται λίγα εκατοστά ψηλότερα στο αντιβράχιο, συνήθως σε κωπηλάτες και αθλητές με ρακέτα.
• Κάκωση του σκαφοειδούς: εξετάζεται πάντα όταν έχει προηγηθεί πτώση πάνω στο τεντωμένο χέρι.
• Ερεθισμός του επιπολής κλάδου του κερκιδικού νεύρου: κυριαρχούν το κάψιμο και το μούδιασμα στη ράχη του αντίχειρα, συχνά από σφιχτό ρολόι ή βραχιόλι.

Χρειάζεται επίσης διάκριση από άλλες συχνές παθήσεις της άκρας χειρός. Όταν τη νύχτα μουδιάζουν ο αντίχειρας, ο δείκτης και ο μέσος, η αιτία είναι συνήθως το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Όταν ο αντίχειρας «κλειδώνει» στην κάμψη και ελευθερώνεται με κλικ, πρόκειται για εκτινασσόμενο δάκτυλο. Ένα στρογγυλό, ελαστικό εξόγκωμα κοντά στο σημείο του πόνου μπορεί να είναι γάγγλιο καρπού.

Ο υπέρηχος δεν είναι απαραίτητος στις τυπικές περιπτώσεις. Χρησιμεύει όταν η εικόνα δεν είναι καθαρή, γιατί δείχνει την πάχυνση του ελύτρου, το υγρό γύρω από τους τένοντες και το τυχόν διάφραγμα μέσα στο κανάλι. Η ακτινογραφία ζητείται όταν υπάρχει υποψία αρθρίτιδας ή παλαιού κατάγματος.

Θεραπεία

Η μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων ανταποκρίνεται στη συντηρητική αντιμετώπιση.

Συντηρητική αντιμετώπιση

• Νάρθηκας αντίχειρα-καρπού, που ακινητοποιεί τον αντίχειρα και τον καρπό, αναπαύοντας τους φλεγμαίνοντες τένοντες.
• Τροποποίηση δραστηριοτήτων και αποφυγή των κινήσεων που προκαλούν πόνο.
• Αντιφλεγμονώδη φαρμακευτική αγωγή και τοπική εφαρμογή πάγου.
• Τοπική έγχυση κορτικοστεροειδών στο έλυτρο των τενόντων, μια ιδιαίτερα αποτελεσματική μέθοδος, που συχνά προσφέρει σημαντική ανακούφιση.
• Φυσικοθεραπεία, σε επιλεγμένες περιπτώσεις.

Νάρθηκας για το σύνδρομο De Quervain: ποιος τύπος και για πόσο

Ο κατάλληλος νάρθηκας ακινητοποιεί μαζί τον καρπό και τον αντίχειρα, αφήνοντας ελεύθερη την τελευταία του άρθρωση και τα υπόλοιπα δάκτυλα. Ένα απλό περικάρπιο που αφήνει τον αντίχειρα να κινείται δεν ξεκουράζει τους πάσχοντες τένοντες.

• Φοριέται συνήθως για 2 έως 4 εβδομάδες, στις δραστηριότητες που προκαλούν πόνο και, αν σας ξυπνά η ενόχληση, και τη νύχτα.
• Αφαιρείται για το μπάνιο και για λίγα λεπτά ήπιων κινήσεων, ώστε να μη δημιουργηθεί δυσκαμψία.
• Μετά την ύφεση του πόνου μειώνεται σταδιακά, όχι απότομα.
• Οι νέοι γονείς συχνά προτιμούν μαλακό νάρθηκα από νεοπρένιο, που πλένεται εύκολα και δεν ενοχλεί το μωρό.

Ο πάγος, τυλιγμένος σε πετσέτα για 10 έως 15 λεπτά μετά από επιβαρυντική δραστηριότητα, μειώνει τον πόνο στην οξεία φάση. Η ζέστη ταιριάζει περισσότερο αργότερα, πριν από τις ασκήσεις.

Ασκήσεις για το σύνδρομο De Quervain

Οι ασκήσεις δεν ξεκινούν όσο ο πόνος είναι έντονος. Στην οξεία φάση προέχει η ξεκούραση των τενόντων. Όταν οι καθημερινές κινήσεις γίνουν ανεκτές, ο φυσικοθεραπευτής σας καθοδηγεί σε ένα προοδευτικό πρόγραμμα, το οποίο συνήθως περιλαμβάνει:

1. Ήπιες ενεργητικές κινήσεις: αντίθεση του αντίχειρα προς τη βάση του μικρού δακτύλου και επιστροφή, απαλή κάμψη και έκταση του καρπού, πάντα σε εύρος χωρίς πόνο.
2. Ολίσθηση των τενόντων: αργό άνοιγμα και κλείσιμο του αντίχειρα με τον καρπό σε ουδέτερη θέση.
3. Ισομετρικές ασκήσεις: ελαφρά πίεση του αντίχειρα προς τα πάνω και προς τα έξω, απέναντι στο άλλο χέρι, χωρίς κίνηση, για λίγα δευτερόλεπτα.
4. Ενδυνάμωση: άνοιγμα των δακτύλων με λάστιχο αντίστασης και ασκήσεις λαβής με μαλακό μπαλάκι, όταν έχει υποχωρήσει ο πόνος.

Αν μια άσκηση προκαλεί οξύ πόνο στην πλευρά του αντίχειρα, σταματήστε τη και επιστρέψτε στο προηγούμενο βήμα. Η κίνηση της δοκιμασίας Finkelstein δεν είναι άσκηση διάτασης και δεν πρέπει να την επαναλαμβάνετε στο σπίτι για να «ελέγχετε» την πρόοδο.

Ένεση κορτιζόνης: τι να περιμένετε

Η έγχυση γίνεται στο ιατρείο, μέσα στο έλυτρο των τενόντων, και διαρκεί λίγα λεπτά. Τις πρώτες 24 έως 48 ώρες ο πόνος μπορεί παροδικά να αυξηθεί. Η βελτίωση φαίνεται συνήθως μέσα σε λίγες ημέρες έως 2 εβδομάδες. Για λίγες ημέρες συστήνεται ξεκούραση του χεριού και χρήση του νάρθηκα.

Πιθανές τοπικές αντιδράσεις είναι η λέπτυνση ή ο αποχρωματισμός του δέρματος στο σημείο της ένεσης, που συνήθως είναι παροδικά. Στους ασθενείς με διαβήτη το σάκχαρο μπορεί να ανέβει για λίγες ημέρες και χρειάζεται συχνότερη μέτρηση. Οι εγχύσεις δεν επαναλαμβάνονται απεριόριστα· αν η πάθηση επιστρέφει, συζητείται η χειρουργική λύση.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Στις σπάνιες, ανθεκτικές περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται στη συντηρητική αγωγή, ενδείκνυται η χειρουργική αντιμετώπιση. Η επέμβαση, η διάνοιξη του στενεμένου ελύτρου των τενόντων, αποσυμφορεί την περιοχή και επιτρέπει την ελεύθερη ολίσθηση των τενόντων. Πρόκειται για μια σύντομη επέμβαση με πολύ καλά αποτελέσματα.

Πότε χρειάζεται χειρουργείο για το σύνδρομο De Quervain και πώς γίνεται

Η επέμβαση προτείνεται όταν ο πόνος επιμένει παρά τη σωστή συντηρητική αγωγή για αρκετές εβδομάδες έως λίγους μήνες, όταν υποτροπιάζει μετά από εγχύσεις ή όταν περιορίζει σοβαρά την εργασία και τη φροντίδα του παιδιού.

Γίνεται με τοπική αναισθησία, χωρίς νοσηλεία. Μέσα από μια μικρή τομή περίπου δύο εκατοστών στην πλευρά του καρπού, ο χειρουργός ανοίγει την ταινία που σκεπάζει το κανάλι και ελευθερώνει τους τένοντες. Ελέγχει αν υπάρχει διάφραγμα, ώστε να απελευθερωθούν και τα δύο τμήματα, και προστατεύει τον αισθητικό κλάδο του κερκιδικού νεύρου που περνά από το ίδιο σημείο. Η διαδικασία διαρκεί συνήθως 15 έως 20 λεπτά και επιστρέφετε στο σπίτι την ίδια ημέρα.

Αν σας έχει προταθεί επέμβαση και θέλετε να βεβαιωθείτε ότι έχουν εξαντληθεί οι συντηρητικές επιλογές, μπορείτε να ζητήσετε δεύτερη γνώμη πριν το χειρουργείο.

Αποκατάσταση μετά το χειρουργείο De Quervain

• Πρώτες ημέρες: μαλακή επίδεση, χέρι ψηλά, ελεύθερη κίνηση των δακτύλων. Ο αντίχειρας κινείται ήπια από νωρίς, ώστε οι τένοντες να ολισθαίνουν.
• 10 έως 14 ημέρες: αφαίρεση ραμμάτων και έναρξη μασάζ της ουλής.
• 2 έως 4 εβδομάδες: επιστροφή στις ελαφριές καθημερινές δραστηριότητες και στην εργασία γραφείου. Αποφεύγονται ακόμη το σφιχτό πιάσιμο και το στύψιμο.
• 4 έως 6 εβδομάδες: προοδευτική επιστροφή σε χειρωνακτική εργασία, άρση βάρους και αθλήματα με ρακέτα.

Η οδήγηση επιτρέπεται όταν κρατάτε το τιμόνι σταθερά και χωρίς πόνο, συνήθως μετά τις πρώτες 1 έως 2 εβδομάδες. Τα διαστήματα είναι ενδεικτικά και προσαρμόζονται στην περίπτωσή σας.

Οι πιθανές επιπλοκές είναι ασυνήθιστες: ευαισθησία ή μούδιασμα στη ράχη του αντίχειρα από ερεθισμό του αισθητικού νεύρου, ευαίσθητη ουλή, λοίμωξη, αίσθημα ότι οι τένοντες «πηδούν» στις κινήσεις του καρπού ή ατελής ύφεση όταν συνυπάρχει άλλη πάθηση. Η προσεκτική τεχνική και η έγκαιρη κινητοποίηση περιορίζουν τους κινδύνους αυτούς.

Πρόγνωση

Η πρόγνωση του συνδρόμου De Quervain είναι κατά κανόνα εξαιρετική. Στις περιπτώσεις που σχετίζονται με προσωρινές καταστάσεις, όπως η λοχεία, τα συμπτώματα συχνά υποχωρούν καθώς μειώνεται η επιβαρυντική δραστηριότητα ή αποκαθίσταται η ορμονική ισορροπία. Με τη σωστή αντιμετώπιση, οι περισσότεροι ασθενείς ανακουφίζονται πλήρως και επιστρέφουν στις δραστηριότητές τους χωρίς μόνιμες επιπτώσεις.

Πόσο διαρκεί το σύνδρομο De Quervain

Η διάρκεια εξαρτάται κυρίως από το πόσο γρήγορα θα σταματήσει η κίνηση που το προκαλεί. Με νάρθηκα και αλλαγή των καθημερινών συνηθειών, οι περισσότεροι ασθενείς βλέπουν σαφή βελτίωση μέσα σε 2 έως 4 εβδομάδες και η αποκατάσταση ολοκληρώνεται συνήθως σε 4 έως 6 εβδομάδες. Όταν η επιβάρυνση συνεχίζεται, ο πόνος μπορεί να σέρνεται για μήνες.

Τρεις παράγοντες παρατείνουν συνήθως την πορεία: η μακρά διάρκεια συμπτωμάτων πριν ξεκινήσει η θεραπεία, η αδυναμία αποφυγής της επιβαρυντικής δραστηριότητας (για παράδειγμα σε γονείς βρεφών ή σε συγκεκριμένα επαγγέλματα) και η ανατομική παραλλαγή με διάφραγμα μέσα στο κανάλι. Στις μητέρες, η ύφεση έρχεται συχνά όταν το παιδί αρχίσει να στηρίζει μόνο του το κεφάλι και τον κορμό του.

Ο ρόλος της τροποποίησης των δραστηριοτήτων

Ένα από τα πιο σημαντικά, και συχνά υποτιμημένα, στοιχεία της αντιμετώπισης του συνδρόμου De Quervain είναι η τροποποίηση των δραστηριοτήτων που το προκαλούν. Επειδή η πάθηση είναι, στην ουσία, αποτέλεσμα υπερχρησίας και επαναλαμβανόμενης καταπόνησης των τενόντων, καμία θεραπεία δεν θα έχει διαρκές αποτέλεσμα αν συνεχίζεται αμείωτη η επιβαρυντική δραστηριότητα.

Η αναγνώριση των «ενοχοποιητικών» κινήσεων, και η προσαρμογή τους, όπου είναι δυνατόν, είναι, επομένως, θεμελιώδης. Σε συνδυασμό με τον νάρθηκα, που αναπαύει τους τένοντες, και τις υπόλοιπες συντηρητικές μεθόδους, η τροποποίηση των δραστηριοτήτων επιτρέπει στη φλεγμονή να υποχωρήσει και στους τένοντες να επουλωθούν. Αυτή η προσέγγιση εξηγεί και γιατί η πάθηση συχνά υποχωρεί όταν εκλείπει η επιβαρυντική αιτία.

Κόστος αντιμετώπισης

Το κόστος εξαρτάται από το είδος της αντιμετώπισης (νάρθηκας, έγχυση ή, σπανιότερα, χειρουργείο) και την ασφαλιστική κάλυψη. Η ακριβής ενημέρωση γίνεται εξατομικευμένα, μετά την κλινική εκτίμηση. Το ιατρείο είναι στη διάθεσή σας για κάθε σχετική πληροφορία.

Περισσότερα για τους παράγοντες που καθορίζουν το κόστος και για την κάλυψη από ασφαλιστικούς φορείς: Κόστος επεμβάσεων.

Πρόληψη και εργονομία

Επειδή το σύνδρομο De Quervain σχετίζεται στενά με επαναλαμβανόμενες κινήσεις του αντίχειρα και του καρπού, η πρόληψη και η αποφυγή υποτροπών εστιάζουν στην τροποποίηση αυτών των κινήσεων. Ορισμένα πρακτικά μέτρα περιλαμβάνουν:

• Την εναλλαγή των χεριών και τη λήψη διαλειμμάτων σε επαναλαμβανόμενες εργασίες.
• Τη σωστή τεχνική ανασήκωσης, για τις νέες μητέρες, την ανασήκωση του μωρού με τις παλάμες αντί για τους αντίχειρες σε απαγωγή.
• Την εργονομική χρήση κινητών συσκευών, αποφεύγοντας την παρατεταμένη πληκτρολόγηση με τον αντίχειρα.
• Την ενδυνάμωση και τις διατάσεις των μυών του αντίχειρα και του καρπού.

Αυτά τα απλά μέτρα μπορούν να μειώσουν την καταπόνηση των τενόντων και να βοηθήσουν τόσο στην πρόληψη όσο και στην αποφυγή επανεμφάνισης της πάθησης μετά τη θεραπεία.

Πρακτικές συμβουλές για γονείς με βρέφος

• Σηκώνετε το μωρό βάζοντας τις παλάμες κάτω από τους γλουτούς και την πλάτη του, με τους αντίχειρες δίπλα στα υπόλοιπα δάκτυλα και όχι ανοιχτούς.
• Στον θηλασμό ή στο τάισμα με μπιμπερό χρησιμοποιήστε μαξιλάρι θηλασμού, ώστε το βάρος του κεφαλιού να μην πέφτει στον καρπό σας.
• Αλλάζετε χέρι και στάση συχνά, και μοιράστε όσο γίνεται το σήκωμα με άλλο μέλος της οικογένειας.
• Ρυθμίστε το ύψος της αλλαξιέρας και της κούνιας για να μη σκύβετε με τεντωμένα χέρια.
• Περιορίστε την πληκτρολόγηση στο κινητό με τους αντίχειρες· χρησιμοποιήστε τον δείκτη ή τη φωνητική υπαγόρευση.

Πότε να ζητήσετε ιατρική εκτίμηση

Αξίζει να κλείσετε ραντεβού για κλινική εξέταση όταν ο πόνος διαρκεί περισσότερο από 2 εβδομάδες παρά την ξεκούραση, όταν δυσκολεύεστε να κρατήσετε το παιδί ή αντικείμενα, ή όταν ο πόνος σας ξυπνά τη νύχτα. Ζητήστε εκτίμηση νωρίτερα αν τα συμπτώματα ξεκίνησαν μετά από πτώση, αν η περιοχή είναι κόκκινη, ζεστή και πρησμένη ή αν υπάρχει πυρετός, γιατί τότε πρέπει να αποκλειστούν κάταγμα και λοίμωξη.

Συχνές ερωτήσεις

Γιατί το σύνδρομο De Quervain είναι συχνό στις νέες μητέρες;

Λόγω της επαναλαμβανόμενης κίνησης ανασήκωσης του μωρού με τους αντίχειρες σε απαγωγή, που καταπονεί τους τένοντες. Συχνά υποχωρεί καθώς το μωρό μεγαλώνει και μειώνεται αυτή η καταπόνηση. Αναφέρεται ενίοτε ως «καρπός της μαμάς».

Πού ακριβώς πονάει;

Στην πλευρά του αντίχειρα του καρπού. Ο πόνος επιδεινώνεται χαρακτηριστικά όταν ο ασθενής κλείνει τον αντίχειρα στη γροθιά και στρέφει τον καρπό προς τα κάτω (δοκιμασία Finkelstein).

Χρειάζεται χειρουργείο;

Στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων, όχι. Ο νάρθηκας, η τροποποίηση δραστηριοτήτων και οι εγχύσεις είναι συνήθως αποτελεσματικά. Το χειρουργείο επιφυλάσσεται για τις ανθεκτικές περιπτώσεις.

Βοηθά ο νάρθηκας;

Ναι. Ο νάρθηκας αντίχειρα-καρπού αναπαύει τους φλεγμαίνοντες τένοντες και αποτελεί βασικό μέρος της συντηρητικής αντιμετώπισης, ιδίως σε συνδυασμό με τροποποίηση δραστηριοτήτων.

Καλύπτεται το κόστος από την ασφάλεια;

Η κάλυψη εξαρτάται από το είδος της αντιμετώπισης και το ασφαλιστήριο. Το ιατρείο μπορεί να σας ενημερώσει αναλυτικά.

Πόσο γρήγορα υποχωρεί;

Με τη σωστή συντηρητική αντιμετώπιση, πολλοί ασθενείς ανακουφίζονται μέσα σε λίγες εβδομάδες. Στις περιπτώσεις που σχετίζονται με τη λοχεία, τα συμπτώματα συχνά υποχωρούν καθώς μειώνεται η επιβαρυντική δραστηριότητα.

Επανεμφανίζεται μετά τη θεραπεία;

Μπορεί να υποτροπιάσει, ιδίως αν συνεχιστεί αμείωτη η επιβαρυντική δραστηριότητα. Η τροποποίηση των κινήσεων και η σωστή εργονομία είναι που μειώνουν τον κίνδυνο επανεμφάνισης μετά την αρχική ανακούφιση.

Ποιες ασκήσεις βοηθούν στο σύνδρομο De Quervain;

Όταν υποχωρήσει ο έντονος πόνος, βοηθούν οι ήπιες κινήσεις αντίθεσης του αντίχειρα, η αργή ολίσθηση των τενόντων με τον καρπό σε ουδέτερη θέση και οι ισομετρικές ασκήσεις χωρίς κίνηση. Η ενδυνάμωση με λάστιχο ή μαλακό μπαλάκι έρχεται αργότερα. Όλες γίνονται σε εύρος χωρίς πόνο. Στην οξεία φάση προηγούνται η ξεκούραση και ο νάρθηκας.

Πόσες ώρες την ημέρα φοράω τον νάρθηκα για το De Quervain;

Συνήθως φοριέται στις δραστηριότητες που προκαλούν πόνο και, αν χρειάζεται, τη νύχτα, για 2 έως 4 εβδομάδες. Τον αφαιρείτε για το μπάνιο και για λίγα λεπτά ήπιων κινήσεων μέσα στην ημέρα, ώστε να μη δημιουργηθεί δυσκαμψία. Ο νάρθηκας πρέπει να ακινητοποιεί και τον αντίχειρα, όχι μόνο τον καρπό. Η διακοπή γίνεται σταδιακά.

Μπορώ να κάνω ένεση κορτιζόνης για το De Quervain αν θηλάζω;

Η τοπική έγχυση κορτιζόνης στο έλυτρο των τενόντων θεωρείται γενικά συμβατή με τον θηλασμό και χρησιμοποιείται όταν ο νάρθηκας και η αλλαγή των κινήσεων δεν αρκούν. Η απόφαση λαμβάνεται εξατομικευμένα, αφού ενημερώσετε τον ιατρό ότι θηλάζετε. Στην εγκυμοσύνη προτιμώνται πρώτα τα μη φαρμακευτικά μέτρα.

Πόσο διαρκεί η ανάρρωση μετά το χειρουργείο De Quervain;

Τα δάκτυλα κινούνται ελεύθερα από την πρώτη ημέρα και τα ράμματα αφαιρούνται σε 10 έως 14 ημέρες. Οι ελαφριές δραστηριότητες και η εργασία γραφείου επανέρχονται συνήθως σε 2 έως 4 εβδομάδες, ενώ η χειρωνακτική εργασία και τα αθλήματα σε 4 έως 6 εβδομάδες. Τα διαστήματα είναι ενδεικτικά και εξαρτώνται από τις απαιτήσεις του χεριού σας.